520 Svtn Bedettii 



nna vero ad punctum adscissae negal'ivae: quura in aequavio- 

 ue (3) tres sint variationes-, permanentia vero una. 



2. Tres vero dislinctas normales posse duci a dalo pnn- 

 cto ad perimetrum Ellipsis, cujus puncli coordiaatae positi- 

 vae k,h aequationi satisfaciant 



una quarum terminabilur ad punclum adscissae negativae^ diiae 

 autem reliqaae ad duo puncla adscissae posilivae, quum in 

 aequaiione (3) habeanlur ires variationes , atque una tanlnni 

 permanentia. 



3. A puncto coordinatarum posiiivarum (/^jA) talium ul 

 sit 



non posse duci nisi normales duas ad perimetrum Ellipsis: 

 alteram ad punclum adscissae posilivae , alteram vero ad pun- 

 ctum adscissae negalivae , quum lerminus postremus aequa- 

 lionis (3) necessario sit <0. 



33. Sed per aequationes nostras edam staluere possuraiis 

 quot normales adslnl in quovis ex qnatuor quadrantibus in 

 quos EUipsim axes dividunt. El re quidem vera si qnaniitas 

 X ab aequaiione normalium separelur^ atque in alteram cur- 

 vae substitualur ; habebimus 



arJlY 



(7 x = - f-, 



atque 



Et jam ab aequaiione (7) coUigitur in hypoihesi nostra quae 



staUiil h, et k positivas quantilates esse; lot futures valores 



reales unius ex duabus coordinalis x , y quot sunt valores 



reales alterius: atque valori posilivo ordinatae non posse quin 



adscissa posiiiva respondeat. Aequalio vero (8) nobis ostendit, 



quum quatuor omnes valores quantitalis y reales sint , ac 



proinde 



(iH-2_HaU2_c*)<0; 



tres ex illis negalivos fuloros; unum vero positivum: at quum 

 duo valores quantitalis y sint reales, duo autem imaginarii; 

 alteram ex realibus positivum futurum, alterum negativum: 



