Dt DISTAKTIIS MAX1MIS ETC. 523 



|( iU- - ^ c « — rtU ^ )3 _». 2 7 a' 6 ' c « // U- • I > ; 



alqiie ex duabus realibus una crit posiliva allera vero nega- 

 liva , qiuim postremus terminus aequationis (3)' ncgativus sit. 

 Duae autem radices reales quae solae in aequatione (3)' re- 

 perienlur , uno eodemque signo disiinguentur , uii exigit postre- 

 mus ejus terminus qui positivus est. Netjue nisi posiiivae esse 

 poterunt, namque valoii negative quantitalis x niliil quani or- 

 dinala posiliva potest respondere: quapropler si altera po- 

 siliva est; et altera quoque posiliva erit quae eodem signo 

 ac ilia distingui debet . Igitur concludemus quae sequun- 

 lur : 



1. A puncto coordinalarum positivarum (A , A) talium ut 

 sit 



|( 6U-2 -t- c« — aU^ )5 H- 27 fl^ 6* c* ;.U-2 j < 



quatuor normales duci poterunt ad perimetrum Hyperboles: 

 una ad rarauni quadrantis primi, altera ad ramum secundi, 

 tenia vero ac quarta ad ramum quadrantis quarti. 



2. Quod si coordinatae posiiivae (A,^)puncti propositi 

 satisfaciant acquaiioni 



(6U-2-+.C' — a2/j2)»H-27a2i2ciA2A2 = 0j 



ab illo puncto ires distinctae normales duci poterunt ad pe- 

 rimetrum Hyperboles: una ad ramum primi quadrantis, alte- 

 ra ad ramum secundi atque tenia ad ramum quarti. 



3. Quum coordinatae posiiivae (/i,A) satifaciant inae- 

 qualitati 



j ( 6U-« -4- C4 — a' A' )3 -+- 27 a^ ^>' C4 /^2 P I > , 



duae tantum normales ab illo puncto ad Hyperbolem duci 

 poterunt: quarura una terminabitur ad ramum qui jacet in 

 quadrante primo, altera in ramo qui jacet in secundo. 



35. In Parabola vero cujus aequatio est^* = 2^j: duae ae- 

 quationes babebuntur 



(1)"/' = 2/>xi(2)'Xj_A)_7(x-/0 = 0, 



nunc vero eliminetur y, et erit 



