536 JcLii Bebettii 



At est OE: Ell: *. CF'iCL nerape 



-:Li/a'/r—c'::- :cl 



a aV 



ex qua quldem proportione deducitur 



Post hoc nihil aliud est faciendum quam quod jam factum 



est in consirnctione quantilalis (A) . Et re quidem vera quan- 



litas (B) fiet 



«'c*AU-^-HJi(*-t-CL)(A — CL)j». 



Quapropter si ordlnata k superet rectam CL; quanlitas (B) 



positiva erit, ac eliam erit posiliva licet sit A < G I dummo- 



do habeatur 



(1) a^c<A2r>6<)i(CL-4-*)(CL — A:)|», 



quae conditio eadem omnino est ac ilia (1) Ellipsis, quae 

 jam conslructa fuit: igitur quum eodem modo constructio per- 

 fecta fuerit, concludemus quanlitatem (B) sumere valorem po- 

 silivum si OC adscissa puncli dati non major sit quam OEj 

 aut quum sit OC>OE; sit ordinata CD> aut =CL,aut 

 denique si cum sit turn OG>OE, tum CD<CLj habea- 

 tur SO>DR. Concludemus etiara quanlitatem (B) ad nihi- 

 lum redigi, si sit SO:=DR; ac denique negativam futuram 

 cum sit S O < D R . 



41. Denique a slgno quanlitatis (C) = 21 pk"^ — 8(h — py 

 numerus normalium deducetur quae a dato puncto ad Para- 

 bolam duci possunt. Quanlitas (C) comraodiorem formam in- 

 duere potest 



p 



sit igitur (F. 12) A j: diametrum transversum Parabolae ^ A E 

 =/? semiparametrum , AC=:A adscissa atque CD=^ ordi- 

 uata dati puncli. Si adscissa AC negaliva sit, nempe si ca- 

 dat supra A C , atque cum sit positiva , non sit major quam 



