De PnosPECTivA Ere. 537 



liabenflam oportcre, objecta omnia effingenda inslrmil pcrspi- 

 ci , uno([ue lanliun inliiitu; el sic proplus praescribcre coii- 

 iini sunt relalionem , cpiae inter Tabul.ie laliiiiilinem , el dis- 

 tantiam ex qua conspicitur, sive Priacipalem ilislaniiam, ser- 

 vanda est. Verumlanien^ cum nullum aliunde plausibilc argu- 

 inenliiin allaluni sil , ui statualui- Taljula, objectucpic in cu 

 repraesenlata , uuica intuiuone conspicienda esse, tuni assei- 

 tum hoc arbitraiium Anomallam enodare non valet. Si sup- 

 ponalui' ccpiidera , Punctum Principale nonuihil dislanliae a 

 Tabulae extremilate exccdere^ luuc quamvis Tabulae laiiiudu 

 intra piaefixos limltes cocrceatur, objeciorum lamen prospc- 

 clivoruni species deformes evadcnt; licet ct Tabula, ipsaquc 

 oljjecia uno prospecteotur iulullu . 



ClarissiiBus nosier Eusiachius Zanottus in sernione ad cal- 

 ceni sui Traclatus de Prospcciiva adjuncto, argumentum isiud 

 accuralissinie perpendil; sed elsi nonnullas proferal animadver- 

 siones, quae principiis, de quibus lo(piemur, niirifice consen- 

 tanea sunt, raliones tameu ab eo allatae ad explicandas spe- 

 cieruni deformiiates , quae in pluiimis Prospectivae casibus 

 inveniuntur, non salis aptae, eft'eclibusque nolis consonae no- 

 bis videnlur, quamvis adamussim cum regulis generaliier sta- 

 tutis congruaut. Postquam enim summa peritia varia cvoKit 

 elenienta , quae ad nolloneni objeciorum nobis per iniuitioncm 

 suppctendam simul adjuvant, sic pergit; (1) <> Si J'ictor re- 

 « praesentare velit res, uti adspiciunlur , illi summa ope Df- 

 « lendum , nt divcrsitates colorum luminumque , el quidquid 

 « ad judicium dislanliae conferl, oslendat. In corporibus ab 

 « oculo valde dislantibus, cum praedictae diflerenline perexi- 

 « guae sint, ac forlasse insensibiles , facilior imitaiio evadet; si 

 « vero corpora propiora essent , sicuti nunc supponinnis, vel 

 « si spatium in parieie mullo latius lenerent, quam quod eo- 

 " rum magniludini par est, ardua nimiuna veri imitaiio fie- 

 n ret; quapropler, cum apia luminum , colorumque proportio 

 <■ absit, necessariaque partium disllnclio^ abesset idea, quae 



(1) Zanotll — Cujus opus italicum — Traltato Teorico pralico di 

 Prospettiva — §, G. pag. 155. 



