560 JoSEPHI Fagnoli 



oporterel. At qunm nobis minime constet, praefaluin princi- 

 pium ad regulas Prospeclivae unquam traductum fuisse , no- 

 bisqiie in animo sit completam ex eo infene soliitionem ano- 

 nialiarum de quibus diximns, quaeque in Prospeclivae tracta- 

 lionibus tarnen habenliir; opportiinuin hie nobis videtur prin- 

 cipiiim illud breviter evolvere, ralionemque proferre, qua ex- 

 teriorum objectorum noiiones per intuitum accipimus. Qua de 

 causa in mentem revocabimus solani objecli seusalionem per 

 iniuituni habitam non sufficere ad suppetendam adequatam 

 completaraque ideam formae, dimensionum , atque distantiae 

 objecli spectad. Opus est, prout patet, ut mens agnoscere va- 

 leat relalionem , quae inter sensationem , et realia atlributa vi- 

 si objecli intercedit; ut inlelligat nempe quae realis forma, 

 quae diinensioncs , quaeque distantia respondeanl unicuique 

 appareuli figurae, quain comiianlur determinatae lucis, colo- 

 rumque modificaiioiics. 



Hinc perceptiones diinensionis , formae, distaniiaeque obje- 

 cli, appellatae sunt perceptiones acq id sitae , ut ab iis dislin- 

 guantur, quae ad apparenlem figurara, coloreg, lucis modi- 

 iicaliones, caeteraque perlinerent, quae nobis per sensalionem 

 immediate occurrunt, quaeque hac de caussa ^erce/)fzones ^n- 

 migeniae vocatae fuerunt. 



Hujusce relalionis notioneni primum nobis taclus compara- 

 mus auxilio: deince^^s ileraiis coUationibus, quas nobis forte 

 occurrunt, idonei fimus immediate, et sponte per visum tan- 

 lum aguoscere formam, dimensiones, et distanliam objecto- 

 rum conspeclorum , intra limites saltem, quibus experientia 

 nostra exteuditur. Ilorum igitur attributorum perceptio judi- 

 cio debetur : frequensque hujusmudi judiciorum repelitio , ea 

 nobis adeo consueta reddit, ut sponte, et ioconsulto mente fiantj 

 ita ut in quocumque viso objecto formam , dimensiones, di- 

 stantiamque directo contemplemur , quae nobis uli reales a 

 judicio monstrantur. 



Et haec maxima facilitas percipiendl relationes, quae rea- 

 lia inter et apparenlia objecti cujusque attributa extant, hoc 

 quoque efficit, quod excitata perceptione aliquorum tan- 

 tummodo apparenlium attributorum, quae ad datum obje- 

 etura referuDtur, vel attributorum illis persimilium, mens tamen 



