562 JoSEPHI Fagnoli 



(quod a scopo Prospectivae aberrat), aUeroruin paralaxes o- 

 plicac, semper ab alierorum paralaxibus different; unde dif- 

 feiciitia proliciscilur inter objectoriim ^ eorumque Prospectivae 

 seasaiionenij quae evitari non potest. 



Reliqiium est igilur ut judicia conlorinia sint; quod fiet quo- 

 ties Prospectivae , objectique sensationes adeo parum inter se 

 differant, ut eoruni discrimen mens non animadvertat , neqne 

 in fereudo judicio perpendat; uti accidere potest ^ vel quia 

 discrimen imperceptibile sit, vel nimia ccleritate^ qua judicia 

 facere solemus. At cum ita conligerit, illuslo compleia fiet, 

 neque Prospectivam ante ocidos habere sentleraus, secusque 

 exislimemus relativum reale objectum aspicere; et quisque ra- 

 dius lucidus, oculo nostro occurrens a Prospectivae puncto , 

 originem revera ducere ex objecli realis puncto in ea reprae- 

 sentati autuuiabimus . 



Hoc igitur casu prisca docliina facto consona est, omnes- 

 que simul evanescunt anomaliae, quas ab initio innuimus. Sed 

 aliis casibus doctrina ista non erit admittenda; quoniam si 

 mens discrimen advertat^ quod realis objecti, ejusdemcjue Pro- 

 spectivae sensalionem secernit, judicium non amplius decipie- 

 tur, neque radius ulUis oculo nostro e Prospectiva occurrens, 

 ad suppositi objecli punctum referetur: sed e Tabulae puncto 

 reapse dimanare judicabitur; nam tunc immedlata radiorum 

 visivorum actio hoc tantum efficit, ut recte judicemus^ nos 

 parietem dutis figuris, coloiibusque depiclum aspicere. (1) 



Cum igilur corapleta non habeatur illusio , Prospectivae ef- 

 fectum alleri imitaiionis modo tribuendum eril; idearum nem- 

 pe associationi , a similitudine tantum perceptionum ortae. 

 Ideoque, ut imaginem repraesentandi objecti exciienms, non 

 nobis curandum erit, radium quemque visivum ad punctum 

 referri ab eo diversum, ex quo revera discedit; sed potius 

 quaerendum perceptiones e Prospectivae visu orlas , opportu- 

 nas habere relatioues cum primigeniis perceplionibus, quae 

 visui debereutur propositi objecti. Quoniam si Prospectivae 

 conspectus nostrani in mentem inducere valeat perceptiones 



(1) Hartley — Loco supra citato — Adnotationem vide pag. 36G. 



