The Clausula in Aiiuiiiauus Ma)xellmus. 127 



his quoque artihus prodere quae inpendent. \ll6i 



(10) extis itidem pecudum attenti fatidicis, II y 

 in species converti suetis iiinumeras, II y 

 accidentia sciunt. I d 



5 cuius disciplinae Tages nomine quidam mon- 



strator est, II ^C 



ut fabulantur, in Etruriae partibus II 6 



emersisse subito visus e terra. I yd 



(11) aperiunt tunc quoque ventura \y 

 cum aestuant hominum corda I 6 



10 (sed locuntur divina). \y 



sol enim, ut aiunt physici, II d 

 mens mundi nostras mentes ex sese 7 velut 



scintillas diffunditans, II ^^ 



cum eas incenderit vehementius IV 6 



futuri conscias reddit ; I d 



15 unde Sibyllae crebro se dicunt ardere I / 



torrente vi magna flammarum. I y 



multa significant su])er his crepitus vocum I 6 



et occurrentia signa. I S 

 tonitrua quin etiam et fulgura et fulmina itidemque 



siderum sulci. I 6 



(12) 20 somniorum autem rata fides et indubitabilis foret, \6 



ni ratiocinantes coniectura fallerentur interdum. (I y) 

 quae, ut Aristoteles adfirmat, I y 



tum fixa sunt et stabilia, IV /de 



cum animantis altius quiescentis ocularis pupilla \l\6 \y 

 25 neiitrubi inclinata rectissime cernit. Ill did 



(13) et quia vanities ahquotiens plebeia strepit, Id 

 haec inperite mussando, I y 

 si esset praesentiendi notitia quaedam, I d 

 cur ille se casurum in bello I yd 



30 vel alius hoc se passurum ignoravit aut illud, I iiy lyd 

 sufficiet dici I d 



quod et grammaticus locutus interdum est barbare II yd 

 et absurde cecinit musicus lid' 



et ignoravit remedium medicus : II d 



35 at non ideo nee grammatica nee musica nee 



medicina subsistit. I y 



(14) unde praeclare hoc quoque ut alia II yd 



11 aiunt v.p. 224 21 fallerentur interdum quae Bentleius, J/tfrf77^f allerentur. 

 interdumque ^-^Z^. v.p. 171 22 Aristoteles z'./. 2/^ 26 plebeia ?/./. 22^ 



