128 Austin Morris Harmon, 



Tullius 'signa ostenduntur' ait 'a dis rerum 



futurarum [A] 



in his siqui erraverit [II ;'] 



non deorum natura [I ;-] 



sed hominum coniectura peccavit.' [I y\ 



5 ne igitur extra caicem, quod dicitur, sermo 



decurrens I / 



lecturo fastidium ferat, I d 



ad explicanda proposita revertamur. (Ill (J) 

 (II. 1) cum apud Parisios adhuc Caesar lulianus quatiens 



scutvim 1 6 



variis niotibus 7 exerceretur in campo, I j'rf 

 10 axiculis quibus orbis erat conpaginatus in vanum 



excussis, I y 



ampla remanserat sola I rf 



quam retinens valida manu stringebat ; I y 



(2) territisque ut omine diro praesentibus cunctis, \^ I rf 

 'nemo' inquit 'vereatur: III () 



15 habeo firmiter quod tenebam.' Ill (5f 

 item cum apud Viennam postea quiesceret sobrius, II 8 



horrore medio noctis I 8 



imago quaedam visa splendidior 11/ 



hos ei versus heroos I y 



20 modo non vigilanti III y6 



aperte dixit eadem saepius replicando, III 6 

 quibus fretus nihil asperum sibi superesse exi- 



stimabat. Ill y 



iquatbior versus Graecos oinisi) 



(3) agebat itaque niliil interim de statu rerum 



praesentium mutans, I 6 



sed animo tranquillo et qiiieto III yd 



25 incidentia cuncta disponens, I y 



paulatimque sese conroborans 11/ 



ut dignitatis augmento I / 



virium quoque congruerent incrementa. Ill 6 



(4) utque omnes nullo inpedicnte III / 

 30 ad sui favorem inliceret, 11/ 



adhaerere cultui Christiano fingebat, I / 



1 Cic. de vat. dear. II 4. 12 ubi erraveriint : ?'. /. 242 7 proposita 



7v<r//<'r3az^<'r prospeeta V. v. p. I7i\ lyC) 10 ([uibiis scrips/ quis fdd. quid /'. 



24 qiiieto ?■. /. 227. 



