The Clausula in Ammianus Marcellinus 129 



a quo iam pridem occulte desciverat, II y 



arcanorum paiticipibus paucis, . 1 6 



haruspicinae auguriisque intentus I;' 



et ceteris quae deorum semper fecere cultores. I y 

 5 et ut haec interim celarentur, III 6 



(5) feriarum die quem celebrantes mense lanuario 



Christiani III ^ 



Epiphania dictitant II ^ 



progressus in eorum ecclesiam II ;' 



sollemniter numino orato discessit. I y 



(III. 1) 10 dum haec ita aguntur \y 



propinquante iam vere, \y6 



nuntio percitus inopino III 6 



ad tristitiam versus est et maerorem : \l\y6f: 



didicit enim Alamannos a pago Vadomari exorsos, (I y) 

 15 unde nihil post ictum foedus sperabatur incom- 



modum, II ;' 



vastare confinis Raetiis tractus, I 6 



nihilque sinere intemptatum III 6 



manus praedatorias fusius discurrentes. Ill 6 



(2) quod ne dissimulatum redivivas bellorum materias 



excitaret, III 6 



20 Libinonem quendam comitem cum Celtis et 



Petulantibus misit I 6 



hiemantibus secum, I (V 



negotium ut poscebat ratio correcturum. Ill d 



(3) qui cum mature prope oppidumSanctionem venisset I y 

 longe visus a l^arbaris, Il^'d 



25 qui iam certamina meditantes III 6 



sese per valles abdiderant, II;' 



hortatusque milites Hcet numero inpares II 6 



cupidine tamen pugnandi 7 vehementius inritatos, III 6 



adgreditur inconsulte Germanos, \y 



30 interque dimicandi exordia II y 



ipse concidit omnium primus : I 6 



cuius interitu erecta barbarorum fiducia II;' 



Romanisque ad ducis vindictam accensis I ;' 



certamen committitur obstinatum, III 6 



35 et urgente magnitudinis mole disiecti sunt nostri Id \y6 



7 Epiphauia v. p. 212 14 Vadomarii V et edd. {v. p. 233) 



18 post manus perperavi interpzmxit Gardt. 



