The Clausula in Ammiamis Marcellinus. 141 



(4) mandabat tamen egressis I;' 



lit tamquam hoste protinus occursuro ' III 6 



tutius graderentur, III 8 



stationesque nocturnas 7 agerent et vigilias IV b h 



5 ne improviso hostium invaderentur excursu. I y 



(IX. 1) quibus ita, ut videbatur, apte dispositis, II / 



more quo tractus perruperat saepe barbaricos, II / 



contextis successibus fidens I d 



porrectius ire pergebat, 1/ 



(2) 10 cumque ad locum venisset \y 



unde navigari posse didicit flumen, I rf 



lembis escensis I y 



quos oportune fors dederat plurimos II (J 



per alveum quantum tieri potuit II rf 



15 ferebatur occulte; \y 



ideo latens I 8 



quod toleranter et fortiter II;' (5 



nullius cibi indigens mundioris III 6 



sed paucis contentus et vilibus 11 / (^ 



20 oppida forinsecus transibat et castra. \yb 



imitatus egregium illud Cyri veteris dictum I (V 



qui cum delatus ad hospitem II / rf 



interrogaretur alj eo \y6 



quid ad convivium parari deberet, I y 



25 panem responderat solum ; I d 



sperare enim aiebat 7 prope rivum se cenaturum, III;'(i 



(3) fama vero, quae mille ut aiunt Unguis \8 

 rerum mire exaggerat fidem, I 6 

 per lUyrios omnes celebrior fundebatur, III 6 



30 lulianum strata per Gallias multitudine regum 



et gentium II y d 



numeroso exercitu II y 



et successibus tumidum variis adventare. IIIc^ 



(4) quo rumore perculsus I y 

 praefectus praetorio Taurus I 6 



35 ut hostem vitans externum mature discessit, I ;' I / 

 vectusque mutatione celeri cursus publici transitis 



Alpibus luliis II (V 

 eodem ictu Florentium 7 itidem praefectum 



secum abduxit, I y 



(5) levibus tamen indiciis 7 super luliani motu 



Lucillianus percitus comes I (J 



