158 Ai(sti}i Morris Harmon, 



excussam sibi proiecisse longius sphaeram I iS 



quam ipse dextera manu gestabat. I ;• 



id autem permutationem temporum indicabat, III d 



licet interpretaiites placentia responderent. Ill 6 



(2) 5 post haec confessus est iunctioribus proximis II 6 



quod tamquam desolatus III d 



secretum aliqviid videre desierit II y 



quod interdum adfuisse sibi squalidius aestimabat ; III fS 

 et putabatur genius [esse] quidam tutelae salutis 



adpositus II ;' 



10 eum reliquisse mundo citius digressurum. III(^ 



(3) ferunt enim theologi II 7 

 in lucem editis hominibus cunctis 1 6 

 (salva firmitate fatalij I y 

 huiusmodi quaedam 7 velut actus rectura numina 



sociari, III d 



15 admodum tamen paucissimis visa \6 



quos multiplices auxere virtutes. I y 



(4) idque et oracula et auctores docuere praeclari, I ;' 

 inter quos est etiam Menander comicus, lid 

 ajjud quern hi senarii duo leguntur : I ;' 



{versus omisi) 



(5) 20 itidem ex sempiternis Homeri carminibus 11/ 



intellegi datur I (3 



non deos caelestes cum viris fortibus conlocutos, III 6 



nee adfuisse pugnantibus vel iuvisse, Illds 



sed familiaris genios cum isdem versatos. I ;' 



25 quorum adminiculis freti praecipuis II;' 



Pythagoras enituisse 7 dicitur et Socrates III <3 g 



Numaque Pompilius 7 et superior Scipio II d 



et, ut quidam existimant, Marius II d 

 et Octavianus cui Augusti vocabukmi delatum 



est primo, I (3 



30 Hermesque Termaximus et Tyaneus Apol- 



lonius, II;' 11^3 



atque Plotinus I;' 



ausus quaedam super hac re disserere mystica lid 



alteque monstrare I ;' 

 quibus primordiis 7 hi genii animis conexi 



mortalium II ;' 



9 esse seclnsi Gelenhnn secutus 



