370 . .— DE ASTRAGAIO. - 
dem radice fua aluum vtrimque mouet , glandes vero ifte 
eandem con[tringunt non fecus ac aftragalus cui fimiliores 
videntur. Talorum fiquidem fimilitudinem quandam ge- 
vunt ac formam etiam quodammodo referunt , vnius fatiua 
rotundioris , ac breuioris raphanidis minores tamen , plures — 
quoque vraegpua ac ioxta ip[as nafcentes fibi inuicem Bü- 
plicatas babent , C veficcata dure [unt , ac egre tunduntur. 
Porre terra glades cocle ac in cibo a[fumpta difficilius quide 
quam rapa aut pa[linaca cücoquuntur [ed alimeti tamz no 
minus quam pa[Finace [ubmim[Izt , minus qua ille inflat, 
tardius defcendunt , veutvé etiam adftvingentes : crude vero 
 efitata difficilius concoquuntur cy agrius defcendunt.Tem- 
periem autem obtinent calidam quidem mediocrem, ficcam 
vero paulo intenfiorem , cum non exigua adtrictione con- 
sunckam, vnde etiam non folinm ventris fluxus , fed c» fan- 
guinis fluoves.pre[ertim ex vtero,aut per veficam veprimijt. 
DE ASTRAGALO, PX PLINIO 
&alis. car. rxxvi. 
| ASTRAGALVS vt Plinius tradit, folia babet lon- 
4, incifuris multis , obliqua circa vadicem : caules tres aut 
quatuor foliorum plenos : florem byacinthi : vadices villo- 
fas implicatae vubras praduras.. Diofcorides vero, affraga- 
lus,ait , paruulus in terra frutex: folis c» vamis ciceri fimi- 
lis: flores purpunei, parui , radix rotunda veluti vaphanus 
-. grandis, propagines babet firmas, nigras, duras, veluti cor^ 
o ua, inter feimplicatas , guftu adffringentes . Nafciturin. 
ofis, apricis.c sjfdem niualibus: Plinius. Aut, vt Ori- 
» in ventofis ac niualibus . Dio[coridis exemplaria ad- 
Piokosis dumt,zwczius, tdefl,opacit, Copiofaia Pheneo Arcatie ,vt 
Galenus c Pliniws.In Diofcordis exemplaribus iy iacit? — 
