PHILOUENDRON. 



ARACEAE. 891 



saepjssime forma discrepant, praesertim ea nostri Pb. iatirolii. — Pli. iatifolium 

 nostrum Pli. obtusilobo Miqu. ex cognitione speciminis a ci. autorc inficum com- 

 municati maxime afflne figura foliorum et nervis lateralibus harizontalibus , qui autem 

 in faac specie inaequales et fortioribus intenni.\ti sunt. Praeterea foliis longioribus 

 et caule crasso , larde crescente discrepat. 



37. PHILODENDRON HEDERACEUM Schott melet. 1. 19. — Koch 1. c. 1855. — (Scandentes ) 



— Caulis late scandens ; folii lamina cordato-ovato-lanceolata, dependens, pergameneo- 

 herbacea; nervi laterales paralleli, patentissimi ; auriculae magnae, approximatae, 

 sinum angustum angulo acuio incliidentps ; spallia crnssa , ovato-oblonga , basi intus 

 colorala. — , Linnaeus e plania a Nic. Jos. Jncquin in siirpibus Americanis descripta 

 et depicta suum Arum hederaceum constiiuit et, teste Jacquiiio, etiam ,,Colocasiam 

 hed^aceam sterilem minorem folio cordaio" Plumieri (pl. de rAmer. p. 39 tab. 55) 

 synonymam dicit. Num haec planta recte hic collocata sit, judicare nolo, sed cl. 

 Kunlli jam dubitavit. Ut taceam , folia magis roiunda esse, haec eiiam ad petioli 

 inseriionem maculam rubentem habent. P. hederareum Mey. Essequ. 272 potius ad 

 P. latifolium C. Koch referendum est, quam ad plantam Jacquinianam. — Planta 

 late diffusa arboribus innascitur, in quarum ipsa cacumina scandit. Nuperrime a cl. 

 peregrinatore Wagener e Columbia horto botanico missa nunc luxuriose crescit et 

 plantam pulcherrimam repraesentat. Folia sunt pedem longa , supra basin contra 

 uimidio breviora , supra laete viridia ,. subtus pallidiora ; costae lalerales et medianae 

 basi orlae el mox tripartitae in auriculas sesquipoilicares et rotundatas descendunt, 

 reliquae autem , in utroque latere tres, inier se distant; petiolus laminam saepe 

 longitudine superat, teres, ad basin 4. ad apicem 2'/.i lin. crassus. — Ob laminam 

 dependeniem et insuper basi cordatam propius ad P. sagittifolium Schoit accedit, 

 quae species folia longiora atque oblongo-lanceolata habet. 



38. PHILODENDRON SAUERANUM C. Koch. I c. ' 



Philodendron eximium C. Koch ind. sem. hort. Berol. 1854. nec Schott. 

 (Scandens.) — Ex errore hanc plantam Ph. eximium vocavi, cum cl. Scholt 

 jam multos annos ante hoc nomen speciei dedisset, quae similis quidem, sed diversa 

 petiolis loiigioribus et lamina roiundalo - cordiformi undata. Propius nostra planta 

 accedit ob basia laminae leviter cordatam ad Ph. pterotum C. Koch et Aug. et ad 

 Ph. advenum Schott. quorum hoc quidem petiolis tenuioribus longioribus et Ininina 

 cordato-oblonga, illud autem iietiolo pteroto discrepai. 



39. PHILODENDRON CRINIPES Hort. Amstel. in ind. sem. hort. Berol. 1854. — Koch 

 1. c. — (Pinnatifldum.) — Spatha ad medium convoluia , venlricosa, brunnea. medio 

 paululum constricia . ad partem superiorem aperia , cucullala, vix 3 poll. longa, ex- 

 terne roseo- et dilute brunnea ; spadix lotus inclusus , raedio vix consirictus , androceo 

 longiore ; pislillum cohimnare, teretiusculum, vertice planuni, 5 loculare. 



40. PHILODENDRON WARSZEWICZII C. Koch et Bouche 1. c 185.5. — (Pinnatifldum.) 



— Caulis assurgens , internodiis abbreviatis , superne albo - cinereus ; folia longe 

 petiolata , in apice caulis fasciciculata, herbacea , pinnntiflda , ambitu cordato - ovaia 

 laciniis lanceolalis lacinulatis; auriculae divergentes, siiiu lato et angulo rotnndato. 



— Species singularis caule annulato assurgente , sed nihllominus sine dubio ad 

 truncos arborum aut ad saxa adiiiienle , hoininis altitudinem nonnunquam superanie, 

 pollicem crasso et foliis mox deciduis denudato. Iniernoilia vix polllcaria, allio- 

 cinerea. suprema albo-virescentia ; radiculae velatae plures, lenues. saepe longissimae, 

 cinereo - virescentes, circumpositae ; folia laete viridia pedalia , 9 poll. basi lala, 

 laciniis in iiiroque laiere 6 aut 7, ad apicem plerumque sursum curvaiulis; nervi 

 laterales patenles; rele venaium ad ambiium sinuum basi laciniarum ; sinus ad basin 

 laminae latissimus; peiiolus plerumque fnllo longior aut folium salteni aequans, 

 tenuis. pallide virens. — Folia plantae juvenilis forma clliptico - ianceolata . margine 

 vix sinuaia aut repaiida ab illis specierum affinium discrepant. — Haec species haud 

 aegre ob umnibns similibus habitu singiilari discernenda est ; folia suiit aut<'ni minora, 



112* 



