ERIOCAULON. 



ERIOCAULACEAE. 923 



vel 4, altera 3 vel 2 illis opposila dltera cum illis aUernantia. Anlherae 

 bicoccae, plerumque nigrescentes. Flores feminei: Perigonium pierum- 

 que duplex, raro interiore nulio simplex, rarissime utroque deficiente 

 nulium. Perigonii interioris partes 3 vel 2 liberae. Styli appendices 

 nuilae. Stigmata 3 vel 2 simplicia. 



De seclionihus specierim in Martii et Fenzlii Flora Brasiliensi non descriptarum. 

 Quum ii) Marlii et Fenziii Flora Drasiliensi Eriocaula meridionali - americana et 

 rae.xicana disponere conarer , quam diffleile eorum sectiones certae staiui possint cx- 

 posui. ISeque in speciebus boreali-americanis et extraamericanis distribuendis minores 

 obstant difflcuUatfis , quam in illis. Etenim quamquam sectiones uonnullae propler 

 habiium peculiarem facilius dignoscuntur, tamen multo plurimae species omnino sibi 

 valde similes sunt et inter cives remotiores sensim sensimque transitum faciunt, 

 ut secliones certioribus limitibus circumscriptae siatui vix possint. Accedit, quod 

 species extraamericanae habitu saepe proximae floribus tamen valde diverse constructis 

 haud raro discrepant. — In Flora Brasiliensi laudata species floribus dimeris praeditas 

 a reliquis flores irimeros gignentibus sejunxi et accuratius perlustravi. Reperiuntur 

 illae, si species meridionali - americanas paucas neglexeris , in Briiannia et Americae 

 septentrionalis jivitalibus consociatis et Nova - Hollandia. — Arctius conjunctae sunt 

 species boreali-americanaB et Brilannicae , quae omnino flore Eriocauli typico quam- 

 quani dmiero gaudent. Umnes floris verticilli bene sunt perfecli. Perigonii exterioris 

 partes et in masculo et in femineo Hore suni liberae et exalatae. — Cives Novae- 

 Iloliandiae floribus dimeris ornatos oculis inspicere mihi non licuisse quam maxime 

 doleo. Su.ispicor vero propter perigonia feminea exieriora magis ininus late alata cum 

 subgenere meridionali-americana Astole necessitudine arctissima eos esse conjunctos. 

 Hoc cerie constat, a speciebus boreaii-americanis florfs dimeros proferentibus valde 

 eos recedere. — Restat quidem unum praeterea indicum Eriocaulon longifolium N. ab 

 Es., non minus floribus dimeris ornaium. Sed propter habitum aliasque singulares 

 notas ab Eriocaulo Wallichiaiio Mart. et afflnibus perigonia interiora staininaque irimera 

 gignenlibus illud sejungere non licet. Ab omnibus Eriocaulis flores dimeros procean- 

 libus perigonio exleriore masculo in lubum ancipitem connato , femineo carnoso-alaio 

 (neque exalato nec membranaceo-alato) differt. — Species longe plurimae aut omnibus 

 florura verticillis aut certe genitalibus trimeris gaudent. Hae in sectiones plures 

 discedunt. — In prima seclione a reliquis recedunt Eriocaulon Dalzelli m., setaceum 

 L. , intermedium m. , quae cum Eriocaulo melanocephalo Kth. brasiliensi ab omnibus 

 caule valde elongaio fluilanie in apice pedunculos urabellato-congesios fercnte dilferuDt. 

 — Deinde sectionem naturae accomraodatam sed bujus generis ignaro minus per- 

 .spicuam exhibent species caule brevi , foliis angusiis et margine parallelo cinctis 

 impellucidis saepe magis minus flexuosis oj|patae (Er. gregatum m. , miserum m., 

 cristatum Mart. , atratum m.). Caulis , legiiime quidem sed breviter tantum clongatus, 

 accuratius non perspectus perbrevis (planta acaulis auct.) facile haberi potest. Inferne 

 folia pauca aliernantia versusapicem pluja in cespiiem paucifolium conferta proferuntur. 

 Capitula parva in Er. gregato m. et misero m. , pauilo majora in Er. crisiato Mart. et 

 praesertim in Er. atrato m. inveniuntur. Planlae mediae altitudinis vel subhumiles 

 (Er. gregatum m.) evadunt et specimina in cespites confertos aggregata concrescere 

 videntur. — Sectiones sequentes omnes caulem legitime perbrevem procreant, qui, 

 quamquam in speciminibus qnibusdam paullo elongatus evadit, tamen ubique aeque 

 dense foliosus est. Praeterea natura loliorum a sectione antecedente dilferunt. — 

 Tertiam igitur sectionem certis limitibus circumscriptam Eriocaulon echinulatum Mart. 

 et stellulatum m. exhibent, bracteis flores stipantibus iis , quae capiiulura involucrant, 

 subconformibus longe acuminatis rigidulis vel scariosis ubique palentibus ornatam, 

 qua re capitula parva vel satis parva glabra straminea vel pallide flavidula apparent echinti- 

 lata. Planlae suntannuae et subhumiles. — Sectio quarta , cui Eriocaulon sexangulare 

 L. , abyssinicum Hochst. , australasicum m. et verisiraillime nonnulli Novae-Hollandiae 

 cives a R. Brownio promulgaii adscribendi sunt, plantas annuas pusillas ampleclitur, 



