im 



baecato elevati et parlini ejiK^dom marginibus cincti. Semen Mm- 

 cum, uncinatum, integumenlo crustaceo, fragili v. tenuissime 

 wembranaceo, bilo ventrali. Emhryo intra albumen carnosum, 

 plus minus copiosum homotrope uncinatus, cotyledonibus oblon- 

 gis, planis, incumbentibus, radicula plus minns ionga, supera. 



G E N E R Aii 



1855. Epicarpiirus -B///w?^. 1859. '^xcwti Tnurnef. 



Albranilia Gnudich. F.rosma Both. 



1856. Moriis ToHrner. jgg^ Dorstenia PW 



Aniuaius Bo]. o i • • w» 

 •' n. Jsycliiiiiuin JJesv. 



fFatoua Gaudh/i. *• D«^»te nia J«cg . 



1857. Maclura Nutt. 



1858. Broussonetia r^w^ ? Kosaria Fors^. 



Papyrius Lam. 



AffinitaS. Ordo, inquem genera plura, prinia facie admodura dis- 

 similia CMorum, Ficum et Dorstenias), niliilominus florum et fructuum fahrica 

 apprime inter se convenienlia conjun.ximus, Celtideis et Arlocarpeis affinilate 

 proximus est. Difl^erunt aulem Moreae aCeliideis succo lacteo, inflorescentia, 

 stigmale, fruclus indole et albuminis copia, ab Artocarpeis genimulae direclione 

 et albuminis praesenlia diversae. Urlicaceae verae, quibuscum olim conjunctae, 

 succo aqueo, et embryone in semine erecto antilropo dislinguuntur. 



CreOj^rapIlia. Moreae regiones tropicas subtropicasque utriusque 

 Iiemispliaerae incolunt, in fervidis vpteris orbis paullo copiosius crescenles. 

 Paucae Aniericam borealem temperatam inhabilant. Ficns Carirah. ex Asia 

 minore petila, in regione medilerranea nunc eff^erala vegetat. Moros plures, 

 olim ex Asiae penetralibus allalas, sub noverco sidere colimus, liiemis nostrae 

 haud impatientes. 



Q,ualitates et USUS. Succus lacteus iu quibusdam parcus et fere 

 decolor, in aliis copiosus manat, in plerisque acris el corrosivus, substantias 

 diversas veliit, e quibus iVi Mom Mannila et Acidum succinicum, mMaclura 

 principium colorans proprium C^lorina), et in plurimis F/cuhus resina ela- 

 stica nominandae sunt. Diversa laticis in diversis speciebus, imo in variis 

 ejusdem plantae organis natura, accedenlibus subslanliis adslringentibus in 

 corlice, raucilaginosis et aromaiicis in foliis aliisque parlibus lierbaceis con- 

 tenlis, diversas singulis fere vasli ordinis speciebus vires conciliat, ila ut 

 quibusdam inter remedia lenientia usus concedalur, dum aliae slimulo magis aut 

 minus vehementi in organa se- et excernenlia agant, nonnullae sint venena- 

 tissimae. Floris diversae parles succo acri foelae, iiostquam in fructus car- 

 iiosos adoleverint, accedente saccliari et aucla mucilaginis copia ii^ tantura 

 mitescunt, ut cibum dulcem, egregie nulrienlem v. amoeno lemperamento aci- 

 dulum et refrigeranlem plurimae praebeant, et inter diversarum passionum 

 remedia Iiabeanlur. 



Morns nigra L. CMauIbeer) ah anliquissimis teniporibus per Europam 

 lale culla Carbor persica est), fruclus maturat, perigonio carnoso baccatos, 

 saccharum, mucum et acidum gerenles, viribus nulrienles, solventes et lem- 

 peranles. Maturae cum saccharo in pultem (J\oh baccarum Mororum) coctae in 

 officinis servantur. Ex immaturis syrupum parant. Corlex radicis cum acre- 

 dine amarus Taeniam necare creditur. Morum albavi L. ob Bombycis pabulum 

 a Sinis petilam conslat. Eruclus insipide dulces rarius comedunlur, ih fau- 

 cium inflanimalione utiles. Radici vires diurelicas et anlhelminlhicas Sinae 

 tribuunt, succo foliorum febrem intermillentem pelli posse crcdunt, folia apud 

 noslrates inter remedia vulneraria. Mori indicae Linn. fructus aciduli, folia 



