191 



Rheuin Iiybridwn Mwn . ex horteiisi infer Rlieiim inuJiilalum ef palmalum 

 commercio naium creditur, foima inler utrumque ambiguum; vix seminaper- 

 ficiens. E petiolis et florum alabastris cultae cum oleriljus plantae AngJi ojas 

 (R/tubarb Pye et Spri/ig TorlJ faciunt, inter lautiorum cupecUas celebres. 



B.heum Rihes Linn. CRi^vascli) in Persia et Syria, frequens in Carmelo 

 et Libano montibus nascitur. E caule et peliolis meilicinam aciiUilam (Ronb 

 Ribesj ab Arabibus paratam fuisse, notum est. Niliil ile radicis usu coiistat. 



Propinciuum Rlieo Rumicum genus per regiones temperatas late ditFusum 

 numerosis speciebus nascitur. Ilerba plurimorum, acido oxalico foeta, con- 

 diendis grato aciditatis temperamento cibis admiscetur, et inter medicinas refri- 

 gerantes, antiseplicas et antiscorbuticas utilis est. Rumicis Acetosae Linn. 

 Co|«At?, Sauerampfer, Herba Acelosaeofficinalis s. pratensis Offic), Rumicis 

 Acetosellae L., Rumicis scutati Linn. (Herba Acetosae rotundifoliae v. roraa- 

 nae Offic), Rumicis aqualici (Ilerba Britanicae v. Lapathi aciuatici s. Hydro- 

 lapathi) et ex americanis Rumicis vesicarii Lhm. ea polissimum laus est. Ouy- 

 riae reniformis Hook. herba tenera arcloi climatis incolis Aceto.sae loco est. 

 Radix Rumicum subslantiis adslringentibus et materie amara (Rumicitia .^ La- 

 pathinaj a flavo Rhei principio (Rhabarbarina) vix diversa referta, inler reme- 

 dia roboranlia rarioris usus habelur, Rha-pontico succedanea, imo quorundam 

 purgat, Rha-barbari radicibus mala fraude admixla, ab aliquibus eliam con- 

 silio in Rhei chinensis vices oblata. Radix Lapathi acuti s. Oxylapathi Offici- 

 narum e Rumice obtusifolio Linn., Rumice crispo Linn., Rumice iiemoroso 

 Schrader. aliisque speciebus, quae existarum contubernio, vulgares perEuro- 

 pam nascuntur, collecta, ob virtulem roborantem in officinis servatur, q Ru- 

 mice Acelosa Linn. et Rumice aquaticoJAmi. rarius legitur. Rume.v alpinus 

 Linn. circa mapalium alpinorum fimela obvins, ingenti nitilur radice, quae 

 Rhaharhari Monachorum vel Pseudo - Rhaharbari nomine, in officinis rara, 

 apud alpicolas paslores in tractanda scabie ulilis reputatur. Rumex Palieniia 

 lAww.iJsinaQov Y.riniVTOv., Epinard immorlel, englischer Spinat), in Europae 

 auslralioris pratis humidis sponle crescens, in hortis oleraceis ob herbam amoene 

 acridulam seritur, olim in medicis Monachorum hortis (Rha - Monachorum 

 verum) ob radicis virlutem lenius purgantem frequenter cullus, praeslans a 

 quibusdam Rha-barbari succedaneum, Rhei radicibus cultura apud nos natis 

 plane praeferendum, praedicatur. Rumicum semina adslringentia, olim ad- 

 versus alvi fluxum propinata. Rumicis verticillaii Linn. boreali-amerlcani 

 radix venenata in fabulis est. 



Eliam xvAqx Pohj^ona quaedara species virtules exhibenf medicas, omnes 

 praeler Ilistortam e medicorum armamenlariis hodie pulsae. Poh/go?ii Bislor- 

 tae Linn. planlae nostralis, prata paludosa locis monlanis et sylvaticis pulchra 

 floris carnei spica decorantis, radix (Radi.r BistortaeJ vere v. autumno colligi- 

 tur, substantia tannina referta, non iiltimae inter remedia roborantia adstrin- 

 gentia laudis. Poh/gono HydropiperiLum. CHerbae Hydropiperis v.Persicariae 

 urentis Offic. Mercurius terrestris Paracels.) veteres vim laxantem , incidentenj, 

 anthelminlhicam adscribunt, folia recentia inter rubefacientia mitiora numera- 

 hantur, a velerinariis in sanandis equorum ulceribus el expellendisovium ver- 

 mibus adhibila. Poh/goni Persicaria Linn. iRoisch., Riiltig, Persicariae mitis 

 Offic.3 herbaleniter adslringens, subsalsa, aliis vulneraria, quibusdamlilhon- 

 triptica dicitur. Ea,dem Poh/gono orientfdi Linn., vulgatissimo horti rustici 

 ornamento, laus est. Pohjgoni amphibii Linn. CPersicariae acidae Junger- 

 manni Offic.) herba, cum aliqua acidilate auslera, inter remedia diuretica olim 

 laudata, oblivioni jam tradita; radicem Salsaparillae admisceri, nec viribus 

 imparem nuper relatum est. Etiam Polygoni avicularis Linn. CHerbae Centum- 

 nodiae s. Polygoni v. Sanguinariae) usus inter medicinas adstringentes obsole- 

 tus est. Achenia emesira provocare alii asserunt , alii negant. Polygoni slyptici 

 Cham. et Schl. in Brasilia crescentis radicem et herbam ob virtutem validius ad- 

 slringentem magiii faciunt indigenae. PoIygo?ii tamnifolii Humb. foHa decocla 

 contra haemorrhagiam Popayenses sumunt. Poh/gonumperfoliatumLo\yx€\x. 



