211 



G F. N E R A , 



2110. Gyrinoitfi Gfh-t/t. 2111, Aqiiilaria /l»rm. 



? Ophispermum Lour. 



AffinitaS* Onlinis parvi, duobus generibus paucisque speciebus 

 poniprehensi , affinitas non penilus in aprico est. Nam aDapIinoideis, quibus 

 manifesfe similis, germine iliphyllo, fructu dehiscente et chalazae portentoso 

 incremento longe est alienus, iisilenuiue gravissimis characteribus a reliquis 

 Thymelaearum ordinibus discedit, nam cum Proteaceis, quibuscum gerniine 

 diphylJo et fructu dehiscente conxtiiit, vix potest comparari, perigonii aesti- 

 vatione, Irophospermiorum situ ei radicula supera ab iisdem non fantum alienus 

 sed et facillime distinguendus. Obscura esf in Aquilarineis squamularum faucem 

 coronantium, Daphnoidearum slaminodiis ufut similium, dignifas, et ejusmodi 

 apparatum ad verae coroUae indolem accedere, et pone Chailletiaceas referen- 

 dum esse ordinem, non penitus impioljabile videtur. Peritissimus cerfe affini- 

 tatum naturalium arbiler Roberlus Brown Aquilarinearum vocabulo etiam 

 Chaillefiaceas complecfilur, Candolleus Chailletiacearum slafor, easdem, frucfu 

 drupaceo foliisque stipulafis ab Aquilarineis nullo negotio distinguendas, has 

 inter et Terebinfhaceas milifare jussif. 



Creograptiia. Omnes Asiam tropicam incolunt , per continentem ad 

 Silheti nemora, in insulis sparsae. 



Q^ualitateiS et USIIS* Aquilariae specierum lignum ductibus resini- 

 feris scatens, resina rubescenle, amaricanfe et Am?/ie redolenfe grave, igni 

 impositum grafam exhalaf fragranfiam. Lig?ii Alof^^s^ olim iufer remedianer- 

 vino-tonica medicis commendali, viliorem mercem fPao d' Agiia L,usi{. , Garo 

 de Malacca) .^ e diversis Aquilariae speciebus derivari, optimam (CalambacJ 

 ex Aloexylo., leguminosa arbore, pelitam, nondum ad nos transvehi, hodie con- 

 sfat. Aquilariae (Eagle-Wood, Adlerholz) nomen e perperam intellecfo ma- 

 laico istarum arborum vocahulo Agila QAgura Sanscr.) orfum «st. 



Ordo CXI, Eilaeagneae* 



Arbores, arbusculae wfrutices^ intertlum ramulis spinescen- 

 Jibus armati. Folla alterna sive opposita, breve petiolata, integra, 

 integerrima v. dentala, utrinqne, iniprimis subtus, squamulis sca- 

 riosis, discoideis, peltatim affixis, dentatis v. incisis, bruneo- v. 

 argenteo-Iepidota. Stipu/ae nullae. Fiores regulnves, perfecti, 

 V. typice aut abortu diclines, in axillis foliortim solitarii, v. in 

 spicas aut racemos paniculatos disposili. Flores typice stamini- 

 geri in amentum spicaeforme dispositi, singuli in bracteae 

 squamaeformis axilla sessiles. Perigonium calycinum, diphyllum, 

 foliolis bracteae et axi oppositis, v. tetraphyllum, foliolis basi in 

 tubum brevissimum, toro in glandnlas octo producto repletum, 

 coalitis.' Stamina tori mai'gini inserta, duplici foliorum perigonii 

 numero (4 v. 8), iisdem opposita et alterna; jilamentis brevissi- 

 mis, antheris introrsis, bilocularibus, basi v. supra basim inser- 

 ris, longiludinaliter dehiscenlibiis. Floribus pistilligeris et per- 

 fectis, staminum v. germinis abortu saepe tamen imperfectis: 

 Perigonium tubulosum, liberum, extus rude, lepidotum, intus 

 saepe coloratum, villosum, tuho interdum circa apicera constricto, 

 globoso-venlricoso, limbo regulari, caropanulato, hi-quadri-quin- 

 quelido, aestivatione imbricato, v. coniformi, apice perforato el 



14* 



