212 



circumscisse dejeclo. Torus in laminam perigonii lubum inlus 

 vestientem effusus, ad faucem in* annulum glandulosura, rarius in 

 conum carnosum, stylo pervium et limbum excedentem tumens. 

 Stamina summo toro v. inter ejusdem lobos inserta, iisdem nu- 

 mero aequalia et alterna, v. dnpla, per vices allerna et opposita, 

 Jilamentis et antheris ut in iloribus staminigeris. Germen sessilc, 

 inlra perigonii tubum liberum, monophyllum, uniloculare. Gem- 

 mula unica, gerrainis lateri prope basim inserta, sessilis v. e 

 funiculo brevi crasso adscendens, anatropa. Stylus terminalis, 

 simplex, elongatus, linguaeformis, stigmate hinc longitudinali. 

 Fructus perigonii basi persistente, demum caruosa, strato inle- 

 riore interdum osseo-indurato et longitudinaliter costato, apice 

 umbilicata inclusus, neque tamen adhaerens, ovoideus v. com- 

 pressiusculus, monospermus, indehiscens, pericarpio membranaceo, 

 semini adhaerente. Semen adscendens, integumento membrana- 

 ceo V. subcartilagineo, rhaphe longitudinali prominula. Embryo 

 in axi albuminis carnosi, tenuis, in basi seminis incrassati ortho- 

 Iropus; cotyledonibus crassis, radicula brevi, conica, infera. 



G E N E R A. 



2112. Hippophae Z/«';^w. 2114. Coiiuleum Z/. C /?«cA. 



2113. Sheplierdia A7/f/^. 2115. Elaeagnus Z-^V^w. 



Lepargja-ela Nntt. 



AffinitaiS* DeEIaeagnearum afjfinilate facilis esf quaestio, necessitii- 

 dine cum Daplinoideis, Sanlalaceis, Proteaceisque manifesta, discrimen in 

 fructus perigonii hasi cincli indole, et in seminis erecti albnminosi radicula 

 fructus basim spectante versalur. Perigonii dignitale cum Daphnoideis cerlan- 

 les, easdem toro perfectius elahorato vincunl, genilalium fahrica illis cedunt. 

 Iructus imprimis in eo est singularis, quod perigonium utut in ejus parles voca- 

 tum, numquam cum illo coalescal, unde simul, misso etiam gemmularum nu- 

 mero et situ, Santalaceae quo paclo differant, cognoscitur. Proteaceae nuculi- 

 ferae radiculae situ infero cum Elaeagneis conspirantes, tamen perigonio val- 

 vato et embryone exalbuminoso longius ab iisdem recedunt. 



Creo^apllia'* Paucis generibus et triginta circiter speciebns com~ 

 prehensi ordinis rohur in Asiae temperatae et calidioris regionihus, imprimis 

 maxime orientalihus, hahilat, inde hinc in regionem mediterraneam et per ho- 

 reale in Europae littus rarae dispersae sunt, inde trans oceanum Americam 

 horealem frequentius paullulum ingressae, nec aestus plane impatientes in 

 Guianam evagantur. Austrum versus in Asialongius progrediunlur, ellineae 

 aequinoctialis infracto termino , in celsioribus insulae Javae montibus , statione 

 frigidiore a sole ardente defensae, vigent. Asialicae ex Elaeagni genere sunt, 

 harum una Europam mediterraneam suhir. Hippophaes paucae species Euro- 

 pam , Asiam maxime horealem et Himalayae regionem frigidam incolunt , affini- 

 tate ad Shepherdiam^ genus horeali-americanum, propius quam ad Elaeagnum 

 accedens. Conuleum guianense tori structura inter reliquas singulare, florihus 

 slaminiferis adhucdum ignolis subduhium, nulla lamen de loco inordinequaestio. 

 Africa omnis, si Aegyptum exceperis, speciem Elaeagni medilerraneam alen- 

 tem, America trans aequatorem et quidquid terrae trans capricornum restat, 

 Elaeagneis stirpihus caret. 



Q^ualitates et IISIIIS* Perigonii hasiscarnosa, fructum concelans, 

 in pluribus Elaeagni speciehus acido malico libero foetaest, unde aliquis non- 



