227 



2180. Dufresnia «C. 2185. Cendanlhus />C. 



2181. Valerianella WrV»r//. Kenti-antlms iWri. 



VnlyytvemnmArians. 2186. Valeriana AVc^. 



Odontocarpa Neck. a. Phyllactis Fers. 



a. Selenocoelae UC, h. Aietiastiuni DC. 



h. Plalycoelae DC. *•• 1'''" ^^^' 



c. Psylocoelae Z>C. 2187. Betckea />C. 



d. Lociistae DC. 



2182. Astrephia />r. Gonus anomalum. 



Hemesotiia /?«;/?«. ^.^^ Tiinln«(^.a;a rT/r// 



Oligaence J/ «7W. ^'^^- i'ipl03legia ^Kflr^/. 



2183. VaAxaMonc/i. ^ , , . 



Mitrophora A>fi-. Genus dubiuin. 



2184. Plectrilis />C. 2189. Axia Lo«r. 



AffinitAS* Orilo Dipsaceis proximus, ab iisdera germine triloculari 

 et albuminis tlefectu distinguitur. Tnplostegia ., genus involucro dupllci, sin- 

 gulos fiores cingente inter Valerianeas singulare, utrumque ordinem arctiori 

 conn^ctit vinculo, incognita adhucdum germinis peniliore fabrica et nondum ex- 

 plorato semine subdubiae affinitatis. Indubie Valerianearum etiam cum Com- 

 positis affinitas, limbi calycini in pluribus generibus in pappi speciem trans- 

 formatione egregie confirmata, distinctio ex innumeris nolis et e sola facie haud 

 difficilis, diagnosis imprimis in germinis structura et in gemmulae situ quae- 

 renda. 



CrCOgra.pllia'* Valerianeae in veteri continente Europam mediam, 

 regionem mediterraneam et florae taurico-caucasicae terrilorium maximo nu- 

 mero inhabitant, unde in Orientem, Sibiriam, Nepaliam et ipsam Japoniam 

 parva copia evagantur, inter Iropicos et trans capricornum, si Valerianas ca- 

 penses, magnopere dubias, et verisimiliter ex ordine pellendas demseris, non- 

 dum visae. In Novo Continente autem montium tractus juxta orientale littus 

 porrectos er tropico subjectos sideri magna copia incolunt, inde copiosae per 

 oram chilensem dilfusae, regionem magellanicam et ipsas insulas Maclovianas 

 intrant, per latum terrae spatium, ab Andium pacificum pelagus prospeclan- 

 lium Jugo ad Oceanum atlanticum declive, rariores dispersae. Paucissimae in 

 America trans cancrum vlgent, unisa species arctica, utriusque continentis 

 floram connectit. 



Q,ualitateiS et uStUS* Magnus est virtutum in Valerianeis, vario 

 dignilatis gradu, consensus. Perennibus duratio dat robur; annuas, quae 

 brevi duraturae, haud penitus inutiles nascuntur, minusvalere, vitae sors est, 

 non generis vilium. Specierum perennantium crinifa radicalibus fibris rhizo- 

 mata oleo aethereo peculiaris indolis (oleo Valeria^iae) , acido sui generis 

 (acido Valerianico) , substantia extractiva et amylo scatent, sapore acri, amaro 

 et subadstringente, praeditaodorepenetrante, proprio, subaromatico, quibus- 

 dam ingrato, aliis gentibus gratissimo, et multis poetarum eliam encomiis de- 

 cantato, inter bestias autem a Felibus mire quaesito, gaudent; quae ob vim, 

 qua vilam omnem, sensiferam potissimum, excitant, inter veterum et orienta- 

 lium populorum panpharmaca plurimis celebrata laudibus, magni hodiedum 

 apud medicos nominis, et inter radices salutares aethereo-resinosas, ob virtu- 

 tem jiervis stimuli impatienlihus imprimis amicam, ex usitatissimis sunt. 



Valeria?ia ofjicinalis Linn. CBaldrian), planta in Europa vulgaris, in 

 pratis sylvestribus, imprimis humidiusculis frequens nascitur, rarius inlapi- 

 dosis et apricis obvia, mullafoliorum varietate, pro soJiindoIe et slfus ratione. 

 Rhizomata; (Radicem Valerianae Sf/lvestrisJ planfae bimulae v. trimulae, mon- 

 ticolas praeferunt, rhizotomi vere efl^odiunt, officinis tradenda. Ethaecquidem 

 medicorum usui hodie sufficiunt, curiosa varietatis medicamenforum vetusfas 

 diversarum Valerianae generis specierum radices: Valerianae dioicae Linn. 

 Cradicem Valerianae palusfris s. Phu minoris), Valerianae pyrenaicae Linn. 

 Cradicem Valerianae alpinae minoris), el VaJerianae PJmJAxm. Cradicem Va- 



15* 



