2G5 



muscosa, humentia et paludosa v. arenam littoralem amant, paucae in editos 

 montes adscendunt, ex Ina Lysipomata^ dehiscentia operculari singularia, in 

 editissimis Andium peruanorum jugis, et lleleroloma^ genus paradoxum, ia 

 frigidissima Mexicanorum regione habitant. Species vix non omnes endemicae, 

 capenses aliquot in Xova Ilollandia, unam eliam inChili, repertas fuisse per- 

 hibent. Lobelia Clifforliana Linn. per regiones calidas totius orbis ab Iiomine 

 dispersa. 



Q^ualitates et usiiS* Lobeliaceae foetae sunt succo lacteo, vehe- 

 mentissime acri el narcotico, (ini cutem corrodit et ore absumtus intestinorum 

 inflammationem, vomitum et alvi fluxum provocans, bestias et hominembrevi 

 interimit. Venenatissimis plantis itaque accensendae, nonnullae tamen a me- 

 dicis transatlanlicis inter cautissimi usus pharmaca admissae, imo ad nos trans- 

 vectae fuerunt. Lobelia 7ire?is Linn., in Europa occidentali et australi indigena, 

 pecoribus exitiosa, ob plantae raritaiem vix inler virosas nostrates nominari 

 solet. Tuparum chilensium CTupae Feuillei Don. , Tupae Berterii DC, Tupae 

 salicifoliae Don.) deleterium virus. Florum halitum iiaribus tractum vomitum 

 ciere perhibent. /sofo//<«//s /owo//76ir2 Don. CLobeliae longifoliae Linn., vulgo 

 Precenta Caballos^ maxima inter planlas venenatas in Antillis fama est. Lohe- 

 liam injlatam Linn. Cvulgo Eye-brighf et Indian Tabacco) a medicis boreali- 

 americanis inter remedia expectorantia^t diaphorefica admissara, atqueimpri- 

 mis in asthmate curando praedicatam, incaulius adminisfrafam aegros necasse 

 conslaf. I^obeliae sypliiliticae Linn. radix acris et emetica, ab Americae bo- 

 realis aufochlonibus adversus syphilificum morbum cum frucfu sumfa, et diu 

 infer genlis secrela habita, poslquam aere ab Anglis emta medicis innotuif, 

 multis praedicata encomiis, a prudentioribus Iiodie seponitur. Lobeliae Car- 

 dinalis Linn. radicem anthelminlhicani pulanl. 



E Sip/iocampi/Ii Cnutschouh Don. lacle gummi elasficum in Peruvia 

 parari, Centropogottis surinamensis DC. baccas comedi ielafum est. 



Ordo CXXV. Campanulaceae* 



Herbae anniiae v. perennes, plerunique lactescentes, rarius 

 suffrutices, foliis alternis v. interdum oppositis, siniplicibus, inte- 

 o-ris V. lobatis, plerumque crenatis v. dentatis, radicalibus a cau- 

 iinis saepe diversis, exstipulatis. Flores perfecti, regulares, 

 axillares r. terminales, racemosi, spicati v. glomerati, interdum 

 paniculati, nudi v. interdum involucro, libero aut cura calycis 

 lubo coalito muniti. Calyx tubo cum germine v. ejus basi con-* 

 nato, limbo supero v. semisupero, persistente, plerumque quin- 

 quelido, rarius tri-sex-oclofido, rarissime truncato, lobis margine 

 planis V. inflexis, in lobulum sinum obtegentem decurrentibus, 

 per aestivationem valvatis. Corolla gamopetala, supera, annulo 

 inter calycis tubura et germen prolruso, rarissime in discum 

 effuso, nonnunquam in tubulura styli basim vaginantem producto 

 inserta, marcescens v. rarius decidua, campanulata v. tubulosa, 

 limbo plus minus profunde diviso, lobis tot quot laciniae calycis, 

 aestivatione valvatis, sub anthesi patulis v. erectis, nonnunquam 

 apice cohaerentibus. Stamma cum corolla inserta, ejusdem basi 

 nonnunquam adhaerentia, lobis numero aequalia; filamenlis ae- 

 qualibus, basi saepissime membranaceo-dilatatis, conniventibus v. 

 subcoalilis, superne attenuato-filiformibus, discretis, antheris 

 introrsis, bilocalaribus, longitudinaliter dehiscentibus, dislinctis 



