410 



iSulbordo IV. ]li«4Ca11onieae. FruHces v. arbores, foliis 

 aUernis, exstipulatis, siniplicibus. Ge^/v/^e/^ inferum v. liberuni. Styli 

 2 — 5, in unum cotinati. 



G E iV E R A . 



4674. Escallonia l/i?/f. 4676. Voxges\?i, Comin. 



Stereoxvlou Ruiz et Pav. Defrorgla Lam. 



MolUa fhntl. ^^77. Kea />///«. 

 Tf • 171 fr Diconaiigia Mifc/i. 



* 4678. Aiiopteriis Labill. 



4675. Quinllnia^/i>//.Z>C. 4678, Poiyosma 1?/^//^ 



Affinitas. Saxifragaceae inter lllos , quibiis hic fenentur limifes, 

 subordines compleclunlur plures, proprii juris ordines flagifantes, liic lamen, 

 ubi cum Crassulaceis et Ribesiaceis in unam classim compinguntur, sub com- 

 muni vinculo reiinendos, cum tali pacto afiinitatis naturalis gradus, quibus 

 ejusmodi generum catervae inter se tenentur, exactius possinl indicari, quam si 

 divulsi a se invicem et a reliquis ejusdem classis ordinibus aequaliter distare 

 videantur. iS«.r?/>fl'g-e«e herbaceae, exstipulatae, Crassulaceis proximae, ab 

 iisdem germine dimero, saepe cum calyce, cui corolla et stamina inserta sunt, 

 coalescente differunt. Cu?ionieae frutescentes v. arboreae, stipulis interpetio- 

 laribus et foliis saepe composilis insignes, arctissime Saxifrageis affines, iliinc 

 ad Rhizopboreas aliquomodo accedere videntur. A Cunonieis vix avelli possunt 

 Hydrangeae.^ fruticosae, oppositifoliae, simplicifoliae, exstipulatae, Capri- 

 foliaceis Viburneis habitu et inflorescentia mire similes, fortassis olim cum 

 Philadelpheis aptius combinandae. 



Ab Hydrangeis facilis est transitus ad EscaUonieas ., pariter fruticosas, 

 simplicifolias, alternifolias , exstipulatas, quae, facie quandam cum lionnullis 

 Ericinearum generibus similitudinem mentientes, propius hinc adRibesiaceas 

 accedunf, illinc adBruniaceas vergunt, a Myrtaceis autem certe longius alie- 

 nae sunt. 



Oeograpllia* Diversis subordines, in quos Saxifragaceae discedunt, 

 sedibus disjuncti sunt. Saxifrageae maximo numero in hemisphaerae borealis 

 montibus et alpibus generantur, in America boreali majori formarum diversitate 

 ludentes, in alpibus Americae tropicae, et in regionibus antarciicis multo rario- 

 res. Saxifragae quaedam ex illarum numero sunt, quae extremae ad polum 

 arcticum accedunt; aliae in ultimis vegetationis alpinae terminis vivunt. 



Cunonieae frequentissime in hemisphaerae australis regionibus exffa- 

 tropicis, imprimis in Auslralasia, nascuntur, in America tropica rarae, cis 

 cancrum nondum visae. Hydrangeae in India boreali, Japonia et America 

 horeali non infrequentes, in Peruvia et Java rarae sunt. Escallonieae plerae- 

 que trans aequatorem habitant, plurimae trans capricornum relegatae. Paucae 

 ex his in Auslralasia et Mascarenis nascuntur, plurimae in America australi, 

 imprimis extratropica vivunt. Itea Americam borealem inhabitat. 



Q^iaalitates et UjSUIS. Non magna Saxifragacearum virfus est. 

 Saxifragarum herba acidula; nonnullarum, quae glandularum peculiarium 

 apparatu instructae, visco madent, acris est. Plantas in saxo nascentes cal- 

 culos frangere, Saxifragae nomine, a Veteribus nescio cui plantae lithonthrypti- 

 cae imposito, ad vulgaris notiiiae herbas translato, patres putavere. Saxir 

 fragae grafiulalae Linn. herba viscoso-glandulosa (herba Saxifragae albaejj 

 acidula et acridula, et bulbilli radicales (vulgo Semina Saxifragae) oliin inter 

 calculi remedia habebantur. Saxifragajn crassifoliatn Linn., plantam in Sibiria 

 indigenam, passim in hortis nostris cultam , Theae chinensis loco adbiberi posse, 

 nonnulli perhibent. ^axifragae tridaclylitis Linn. quidam in morbis hepalis 

 usus. Major Clirysosplenii aUernifolii linm. (Nasturtii petraei, Saxifragae 

 aureae, Ilepalicae aureae) ob viilulem leniler solventem et quidquam roborau- 

 leni aiuul veleres laiis est. Jleucherac boreali-americanae suljslanliis adstrin- 



