^2P> 



4738, Wanglietia lihiin. 4740. Liriodendron Li/u/. 



473y. ftlichelia Li/m. Tuliijlfeia UeTm. 



Clianipaca Illieed. 



Sainpacii Riimph. 



jSullordo II. Illicieae* Germina simplici serie Tfrtlcil- 

 la',a. — Folia peliucide punctatu. Capsulae caducae v. nullae. 



G E N E R A. 



4741. Tasmannia /?. ^/'. Badianlfeia !£«». 



4742. Drimys Forst. Cymbostemon Sixich. 



Wintera Murr. * 



MSlT.°;"S„,.r,. *' »• T™cl.oJe„d.-on .S,V«.etZ«cc. 



Canelia IJo/nb. 

 Boique MoH/t. G e n u s d u b i u ni . 



4743. Iliiciiun Li/t?i. 



Skimmi Kai/ipf. 4745. Temus Moli/i. 



Affinitas» Magnoliaceas cum Anonaceis ob florum par(es numero 

 tetnario dispositas, ol) antlieras adnatas germinumque numerum atque sittnn 

 esse apprime cognalas, seminum autem albumen lamellosum etsolidum, folia 

 et sfipulata et exstipulata distinctionis notas praebere constat. Accedere autem 

 Magnoiiaceas etiam ad Dilleniaceas, cum habitu, tum insigni partium fructi- 

 ficantium vicinia, praeprimis quod germinum seminumfiue structuram attinet, 

 Blumius, qui de Iiis accuratissime scripsit, observat. Esse enim germina iii 

 Dilleniaceis pariter monostyla, unilocularia, et, adaeque ac in compluribus 

 Magnoliacearum generibus, gemmulis pluribus, serie duplici ad loculorum an- 

 gulum interiorem affixis, instructa. Accedere, monet, quod semina familiae 

 utriusque arillo rauniantur carnoso v. subpulposo, et quod fabrica ipsorum vix 

 ac ne vix quidem in utraque dilferat. Quare, ut familiae istae discernantur, 

 ad genitalium numerum et dispositionem symmetricam esse decurrendum , licet 

 et liic transitus sat manifesti a familia una ad alteram pateant. Maguoliaceis 

 quidem integumenta floralia ordine ternario, Dilleniaceis ordine quinario digesta 

 atlribui; ast reperiri Magnoliaceas, in quibus partes illae itidem serie quinaria 

 disponantur. Verumtamen characterem islum ad Magnoliaceas a Dilleniaceis 

 distinguendas in universum magni esse momenti, utpote, qui in illis tantum 

 Magnoliacearum generibus aberrat, quae permagno petalorum mulliseriatorum 

 numero superbiunt, et jam hoc ipso a Dilleniaceis defleclant, quorum petala 

 constanter sint uniserialia. x\d distinclionem porro conferre etiam germina, 

 in Dilleniaceis subregulariter nniserialia, in Magnoliaceis e contra imbricato- 

 spicala, exceplis quihusdam generibus (^///?'c?e«"sj , quae forle rectius proprium 

 ordinem, Dilleniaceas inter et Magnoliaceas intermedium, constituere debeant. 

 Accedere enim germinum dispositione propius ad illas, quam ad Magnoliaceas, 

 a quibus eiiam stipulis minutis et admodum imperfectis, foliisque pellucido- 

 punclalis dilferant, alque forlassis insuper ab utraque familia arilli defectu dif- 

 ferre. Viribus autem amaris et aromaticis Magnoliaceas a Dillenaceis dignoscl, 

 quarum poteslas mere slyplica. 



CreograpIiia>f Magnoliacearum maximus numerus in America 

 horeali reperitur, unde rarae in insulas antillanas excurrunt, frequenlius iit 

 oppositum Asiae liltus, Japoniam et Indiam dilTunduntur, Africam penitus 

 fugientes. Illicieae per omnem Americam, Chinam, Japoniam, Novam IIoI- 

 landiam et Novam Zeelandiam dispersae habitant. 



%lia,IitateiS et iiSUS* Virlule ad Anonaceas proxime accedunt. 

 Intensior lamen in plerisque est corticis et ligni amarilies, a substantiis extra- 

 clivis amaris et resinosis repetenda. In pericarpiis et seminibus major aroma- 

 lis, interdum cum oleo pingui nupli purilas emicat, v. accedente acredine est 

 conlaminala. Fruclus edules in his vix nascuntur, plurimis autem inter reme- 

 dia toiiico-slimulantia. quibusdam eliam inter cojulimeuta locuacoucodilur. 



