469 



503 4. AUrovAnda. .^fontt. 5037. Dionaea E//t«. 



5035. Byblis Salis(f. 5038. Roriduia UTtn. 



5036. Drosopliyllum Lin/c Iridiou Uurjn. 



Affinitas» Affinitate Violarieis proximae, facie, stipularum de- 

 fectu, folioriim vernatione circinaia, antlieris extrorsis, stylo saepe mulliplici, 

 seminum insertione mullifornii, et embryone in plerisque minimo, albuminis 

 basi immerso dislinguuntur. ACislineis, (luibus facie propius accedunt, de- 

 finilo slaminum numero, rtntherarum direclione, gemmulis semper analropis 

 et embryone reclo, a Turneraceis, quibuscum slipularum defectu et slylorum 

 iiumero magis conveniiint, calycis aestivalione imbricaia, pelalis recepiaculo 

 insertis, anllieris exlrorsis, et seminibus albuminosis diflerunt. Glaniiula^j 

 ciliares in plerisque capiialae, irritabiles. Aldrovandae folia verlicillala, 

 celluloso-turgida, coclileariformia, molendinam referunt. In Dionaea\2Lmh\9. 

 orbiculala, niargine spinuloso-ciliata, medio valide uninervis, vernationu 

 supra petiolum obcordatum, penninervium inflexo-complicata, ad tactum cum 

 impetu complicalur. 



Creograpllia* Droseraceae prala aprica turfosa omnium fere clima- 

 tum, arctico exceplo, incolunt. Droserarum sedes late patenl. InNovaaulem 

 HoIIandia extratropica, in America aequinoctiali et in Capite bonae spei fre- 

 quentissime nascuntur. Pauciores in hemispliaera boreali, Europa videlicet 

 media et in America boreali repertae fuerunt. Reliquagenera monotypa sunt, 

 angustis eliam sedihus. Aldrovanda, unica undicola, in Gallia auslrali et 

 Ilalia superiore habilat, nec similis huic alibi visa. Drosophyllum Lusitaniam, 

 Dionaea Americam borealem, Roridula Africam australem exlratropicam, 

 Byblis \ovam Hollandiam incolit. 



Q^ualitates et usus. De Droseracearum qualitatibus nondum rite 

 quaesilum est. Droserarum nostratium herba (Herba Rorellae v. Roris SoliSj 

 vulgo Sonnent/iauJ acidulo-acris et amara, in cute vesicas ducit, et coramuni 

 pastorum consensu ovibus exitiosa dicitur. Usus in hydrope, pectoris pas- 

 sionibus, in febri intermitfente et ophlhalmiis nondum idoneis medicorum expe- 

 rimentis confirmatus est. Succum acrem ex elegantissirais glaudulis stillanlem 

 maximi ab alchemistis fieri constat. 



^'■' Parnassieae* Ilerbae in temperatis et frigidis heniispliae-" 

 rae borealis, imprimis Americae obviae, in Asiae n»ontibus excelsi» 

 rarae, Dionaeani faeie, gemmulis parietalibus et seminibus scobifor- 

 mibus Droseras quasdam aemulantur; staminibus sterilibus in phalau- 

 ges connatis et seminibus exalbuminosis ad Hypericineas tendunt; 

 quibuscum ob antheras extrorsas difficulter coadunandae. 



Genus unicum. 

 5039. Parnassia Tournef. 



OlJServatio. Pamassiae palustris Linn. CHepalicae albae s. Par- 

 nassiae Offic), plantae nostratis, herba amara et adstringens, olim in ophlhal- 

 miis et remedii diurelici loco adhibita. Coctam cum cerevisia ob virtutem 

 stomacLicam Sueci laudant. 



Ordo CXCII. Tiolarieae. 



Herhae^ suffrutices v. frutices. Folia alterna aut rarlus 

 opposita, simplicia, peliolala, integra aut interduni laciniata, sae- 

 pissime vernatione marginibus involuta. Stipulae liberae, foliaceae 

 V. marcescentes, in fruticosis plerunique deciduae. Flores per- 

 fecti, irregulares, rarius regulares, axiilares, soiitarii aut \ario 



