G40 



genimuUs qnatiior, v. cum llmLo calycis truncafo et stamine unico 

 gcmmula unica. Gemmulae ex apice loculi pendulac, anatropae. 

 5//y// gemmularum numero, saepius brevissimi v. subnulli ; stigmata 

 villosa V. penicillata. Fructus nucamentaceus, saepissime calycis 

 limbo coronatus, bi-tri-quadrilocularis, v. typice aut abortu uni- 

 locularis. Semina in loculis solitaria, inversa, integumento mem- 

 hranaceo. Embryo in axi albuminis plus minus carnosi ortho- 

 tropus: co fy ledo/iibus hveyihus, oblusis, radicula [ongiore, hilo 

 proxima, supera. , 



Gene R A. 



C134. Hmnnis Ltnn. _ 6138. lJn]or ag\s Forst. 

 Limnnpeuce Vnill, Cercodia Murr. 



Pinastella it>j//e?i. Ceicodea /-«»?. 



6135. Myriophyllum Fo-?"//. Gonocarpus 77/?/«J. 

 «. Sphondylophyllum Torr. et Gonatocaipus WiUd, 



^ Qf^ Goniocaipus Aon. 



Pentapterophyllum^/7/<'«. 6139. Loudoiiia Z/?«rf/. 



Pentapteris Hnll. Glischrocavyon Endl. 



h. Sphondj lastrum Torr. etA, Gr. 

 c. Ptilophyllum Niitt. * GUNNERACEAE. 



u7h!l%il^e{' 613f. Milligania /. //oo^. 



6136. Serpiculfi Lmn. GlSf. Gmmera Linn. 



Laurembergia Berg. 



a. Misandra Cnmmers. 



6137. Proserpinaca L««^. , p,,,!i:^':r«lr^"r''* '* ^''^' 



rii • • Ttr-^ 1 b. Perpensnm Hurm. 



Inx.sMifch. PeinkeFeuill. 



613]. Meiouectes R. Br. 



Affinitas. Ordinis tam arcfa et manifesta cum Oenofhereis affinifas 

 est, ut etiam de legifima disfinctione a nonnullis dubifetur. Discrimen in gem- 

 mularum pendentium numero, in fructus indole, et in albuminis, ut ut parci, 

 praesenfia positum, habitu aliquomodo peculiari corroborafur. Gunneracea- 

 Tujn., quas ad Haloragearum calcem collocandas censeo, propria est facies, 

 omneque ab Halorageis discrimen in inaequali loborum calycis evolufione posi- 

 tum esse videtur. Nam in Halorageis liberi foliolorum calycis apices inter se 

 aequales sunt, dum in Gunnera e quafuor duo minuti denfiformes, duo aufem 

 pefaloidei deprehendunfur, qui cum in nonnullis plane deficiant, in omnibus 

 aufem decidanf, pro petalis veris essent habenda, nisi sfamina gererent op- 

 posita, et nisi in M^V/?'^^';^^ calycis limbum triparfifum, lacinia ulia duplo lon- 

 giore , observaremus. Remota legifimorum generum cum Daf isceis similitudo. 



CrCOgrapIlia.* Halorageae in regionibus tropicis rarae, in tem- 

 peratis frigidisque, imprimis Irans capricornum, frequentius generantur. Tro- 

 picae et boreales omnes aquaticae et paludosae, terrestres cuncfae in Nova 

 Hollandia insulisque vicinis habifant. Hippurides et Proserpinacae cis can- 

 crum nascuntur, Serpiculae in regionibus tropicis et suhtropicis vivunt. Mi/~ 

 rioplnjUi generis sedes per universum fere terrarum orbem patent. Meionectes 

 cum Haloragis et Loudonia \n Australasia reperiuntur. 



Gunnerae lafissime per hemisphaeram australem sunt diffusae, paucls 

 gradibus lineam aequatorialem boream versus transgredientes, specierum autera 

 singularum sedibus inter angustos limifes confentis. Nam una istarum Caput 

 bonae spei, altera insulae Javae regionem montanam inhabitat, tertia archi- 

 pelagi sandwicensis juga elafioraoccupat, reliquae occidentalem Andium ame- 

 ricanarum descensum, antarcticam extremi continenfis oram et insulam S. Juan 

 Fernandei^ incolunt. Milligania in insula Diemen nascifur. 



Q,ualitateS et USIIS* Nihil de Haloragearum qualitate comperfui^ 

 habeo, Haloragis citriodora A. Cunn. CPiri- Jiri), in Nova Zeelandia indigena, 

 odore commendatur. 



