HELLEBORUS. 



RANUNCULACEAE. 27 



lanceolatis argute serralis glabris , venis subtus non prominentibus ; seapo paucifloro 

 folia expansa superame , basi squamato , siipcrne bracteia 2—3 frondescentihus 5—3- 

 fldis instrucio; floribus cernuis, fere explanatis ; sepalis late ovatis, sc invicem tegen- 

 tibus, acutiusculis, e purpurascenii albesceniibtis, basi flavo-vireniibus; antberis apicu- 

 Ialis. — Ex Olympo bilbynico in hortos Angliae introductus , unde in hortum Beroli- 

 nensem pervenit. Specimina rtostra cum icone citata optime conveniunt. Folio omnino 

 glabra, serraturae denlibus clongatis , antrorsum conversis. Scapus ereclus, basi non 

 declinatus, 3—4 llorus; bractea prima saepitts, ut videtur, a reliquis remota, squami- 

 forniis ; secunda 5flda, tertin trifida, pedunculorum lateralium bracieae breviter tri- 

 lobatae vel integrae. Diameter floris bene evoluti 5'/ 2 — 6'/ 2 decim. Petala 12 — 17 

 inveni. Stamina sepalis '/i breviora, luteo-alba. Carpella 5 — 6, stylis ovario triplo 

 fere longioribus, purpurascentibus, sligmatibus pallide flavescentibus. Folia hornotina 

 serotina , post anthesin e genimis prodeunlia. — //. orientalis Lam. s , nomine serius 

 mutato, H. officinalis Salisb. in Tourneforiii „Helleboro nigro orientali, amplissinw folio, 

 caule praealtn , flore purpurascente" nititur: Tournefortius autem , ut ex indicatis locis 

 natalibus patel, dttas saltem , nisi forte plures species confudil , alteram ponticam, 

 cujus iconem dedit Desfonlaisnes , alieram olympicam, de qua confcralur auctoris 

 itincrarium: Voyage en Levant II. p. 189. Plantae ponticae specimen fructiferum ab 

 ipso Tournefonio lectum et a beat. Hayne (Arzneipfl. t. 2 ) depictum, conservalur in 

 herbario Willdenowiano , in cujus schedula inscriptum invenitni" Ilelleborus nigcr 

 ponticus, amplissimo folio etc. Quae cum ita sint Hellebori orientalis et officinalis 

 nomina vaga eliminanila censui, llelleborum anliquorum et ponlicum distinguens. Hell. 

 ofjicinalem in Sibth. Fior. graec. t. 528. depicium extricarc non possum; differt secun- 

 dum iconem ab II. antiquorum nostro folio radicali unico, scapo basi declinato, flori- 

 bus convexioribus et c; nec cum H. ponlico convenirc videtur. 



2. HELLEBORUS OLYMPICUS Bot. Regist. 1811. Misc. p 113. 1842. t. 58. (Walp Rep. 

 I 48. n. 4.) Alex. Braun 1. c. — Praecedenti nimis affinis, quocum noiis plurimis 

 convenit. Folia radicalia pariter gemina et expansa, digitato-pedata i. e. pnulo minus 

 in formam pedatam extensa, quam in priore, e foliolis 5—7 paulo breviorihus, glabris 

 denlato- serratis i. e. serralurae dentibus paulo brevioribus, confertioribus et mngis 

 palulis. Venae ut in praecedente. Scapus erectus humilior, longitudinem pedis vix 

 atiingens , floribus paucioribus (2 — 3), paulo minoiibus, paulo minus explnnatis, dia- 

 metro 5 — 5'/, decim. Sepala lata et marginibus se tegentia , ut in praecedente, sed 

 exteriora obtusiora , interiora acutiuscula , ex albo versus basin virescentia , nulla 

 rubedine suffusa Petala circitcr 13 inveni. Stamina liiteo-alba, antherae, ut in prae- 



■ cedente, apiculatae ! Carpella 4 — 6, stylis ovario duplo longioribus pallide viridibus. 

 Folia hornoiina praccociora , sub finem antheseos prodeuntia. — Cum priore in horlos 

 Angliae iniroductus est. Specimina nosira , in horto Universiiatis regiae culta ab 

 horlulano Hamburgensi Ilooth accepimus. 



3. HELLEBORUS GUTTATUS A. Br. et Sauer I. c. 



//. ofjicinalis hort. Petrop. 

 Foliis radicnlibns binis, liiemem perdiirantibus, manifesiins pedaiis, e foliolis 7 oblongo- 

 lanceolatis minuiius sed argutissime serratis glabris, venis (tenuioribus saliem) non 

 proininulis ; scapo laxifloro elevalo folia rndicalia superanle, basi squnmaio , supcme 

 bracteis 2 — 3 frondcscentibus 5 — 3-fidis inslructo: floribus speciosis cernuis explanatis, 

 sepalis late ovntis, interioribiis aculiusculis, margine se invicem legentibus, albis, ad 

 basin subviresceniibus , versus margineni leviter erubescentibus , mcdio purpureo- 

 guitaiis; antheris emnrginatis. — Speciosissimnm speriem in secundum annum in horto 

 Univers. reg. cultam ex horto Petropoliinno nceepimus, quain Caucasicac originis esse 

 rl. Koch specimine spontnneo, manco quidem, sed indubiinlo nos edocuit. — Folia iis 

 H. antiquorum similia , glabra et nitcniia, paulo evidentius pedaia, serraturae den- 

 tibus minoribus , valde acuminalis, antrorsum conversis. — Scapus a basi erectus, 

 l'/i— 2 pedalis , 3 — 5 florus, floribus Intemlibus pedunculis elongatis terminalem longe 

 superantibus. Flores iis Hellehori antiquorum pnulo mnjores, diametro 6 1 /. — 7 1 /, dec. 

 omnino fere explanaii. Sepnla guliulis purpureis majoribus minoribusque numerosis 



4* 



