L's HAM.NCI I.ACKAK. 



III I I I linltl s 



(ultra 1001 Bdsperia. Petala 13—21. Antherae luteo-nlbae, evidcntcr emarginaiael Car- 



pella 3 — 6, stylis ovnrio triplo longioribus pallidu vircsccniibus. Folia hornolitia 

 itfnn. 



4. HELLEBOROS ABSCHASICOS. A. Ilr. I. c. 



//. Abschasiae gp. f.at. hort. Ilooth. 1851.— //. Abscha ejanL 1852. 



Foliis rndicalibus pluribus, biemem perdurantibua, aubpedatis e foliolia 5— 7 apatbulato- 



lanccolntis remotiuscule serrntis glabria , renis i prominulla : icopo laxiftoro folia 



expansa longe superante, basi Bquamato, superhe brnctcis 2 — 3 frondeacentibus 5—3- 

 flilis instrucio; floribus subcernuis explanatis, gepalia ohovato-oblongis Bcutiuaculis, 

 margine undatis et sc invicem non tegentilnis, purpurascentibua; antberis emarginatis. 

 — Nomen apeciflcum, cujus verum auctorem ignoro, patriara Caucasi jugo et man 

 nigro interjeclam, indicnt, ubi liortiilanus Honinrr , ■ j n i collectiones in illis regionibus 

 fccil, forsnn linnc speciem detcxit, quain nos ex liorto fioolh accepimus. — Praecedenle 

 omnibus pnrtilms minor et liiiiuilior. Folia radicalia in specimine cnlto 4, quam in 

 afflnibua minora, foliolis maxime divaricalia, nilidis; serrniurae dcntibus remoliusculis, 

 patentiusculis, angustis et aculissimis. Venae in pag.folii superiore impressae, in inferiore 

 (exceptis nervis validioribus) non prominulae. Scapus pedem non mullo superans, in 

 nostro speciminc ramo basilari adnuctus , pedunculis laternlibus elongatis. Florcs 

 subcernui, oninino fere explanati, quam in praecedente mioores, diameiro 5—6 decim. 

 Sepala qunm iu nfllnibus angustiora, mngis undulata, lacte et fere aordide purpuras- 

 centia. Petnla 18 — 24 viridia. Staraina luteo-alba, antberae, ut in praecedente, emar- 

 ginaiae. Carpella 4 — 5, styli ut in praecedente, non colorati. 



5. HELLEBORUS PONTICUS A. Br. I. c. 



//. orientalis Desf. Choix d. pl. p. 58. t. 45. 

 Spccies et spcciminc frnctifero herbnrii Willilenowiani , nec non e specimine deflorato, 

 quod cl. Koch prope Trabezoum (Trabezuni) legit, imperfecte lantuni mihi cognita. 

 Differt nb nffinibus folio radicali unico permagno evidenter pednto e foliolis 7 — 9, uno 

 alterove noniiunqunm , sed rarius, bilido; pagina folii infcriore costisque pubescen- 

 tibus ; serralurae dentibus atitrorsum curvatis, acuminatis; venis (in planta sicca) 

 superne ct inferne prominulis. Flores dicuntur purptirascenies. — Comparationis gralia 

 sextae speciei orientalis meniionem facere non praetermittam. 



6. HELLEBORUS CAUCASICOS C. Koch herb. A. Br. 1. c. 



II. airidts caucasicus Steven in herb. Link. — H. viridis Bieb. FI. cauc. 

 II. p. 30? 

 Ab omnibus praecedenlibus folio radicali unico crecto et scapo bumili basi declinato 

 vel obliquo; abll.viridi foliis hiemem perdurantibus; abll. odoro foliis omnino glabris, 

 loliolis plerumque lalioribus et omnibus disiinctis aliisque notis diffcrt. Foliura radicale 

 niagnum digitato-pedattim vel plus miuus evidenter pedatum, c foliolis 5 — 7, ranus 

 subnovenis (extremis scilicet billdis). Foliola quoad latiludinem valde variant, obovato- 

 lanceolatn vel late lanceolata, coriacca , plus minusvc acuminnia , dense serraia, ser- 

 raturac deniibus longiusculis antrorsum curvatis acumitinlis, venis superne impressis, 

 infcrne prominulis. Scapus folio radicali humilior, e cujus vagina oblique plerumque 

 egreditur, squamis basilaribus 3— 4 et superne bracteis frondesccnlibus 2— 3 instructus. 

 Flores 3—4, magnitudine llorum II. odori (dinmelro 6 decitn) , quanlum e sicco judi- 

 cari polesl virescentes-, secundum Biebersteinii (lescripiionem viridcs purpureo-lincti, 

 iuiiio subcernui , demtim erecti. Sepala ovata vel ovato-oblonga apice subacuminata 

 et acuiiuscula. Peiala circiter 13. Antberae apice rotundatne, vix emarginatae. Folia 

 hornotina serotina. — Ilellebori genus quoad riiam specierum limitationem dillicil- 

 limum iis praeserlim commendandum est , quibus vivas et sponlancas species obser- 

 vandi et veras earum cbaractcres biologicas eruendi occasio est. Species orieniales, 

 quas distinguere ausus sum , omnes eo inter se conveniunt , ut folia radicalia , more 

 H. nigri , hietnem pcrdurent el in annuin sccundum persistant, qua nota porro con- 

 veniunt cum H. odoro et grareolente , nec non cum //. Bocconi et multifido ; differunt 

 autem ab H. viridi , dumetorum, jmrpurasccnti et alflnibus , quorum folia auturano 

 marcescunt. 



