164 NYMPNAEACEAE. .nvmiiima. 



($) splendens, staminihus viiellinis (subaurantiacis). 



JV. splendens Flentze Bot. Ztg. 1848 p. 601. Ann. sc. nat. I. c. p. 376. 

 II. ib. In locis nonnullis Germaniae. 



1>) erythroearpa, fructu rufescenti. 



Ilal). In vicinitate urbis Berolinensis. — v. v. 



*') Cinclct, forma abnoiinis; parte superiori fructus cieatricihus stnminum 

 densius obtecta supra partetn summam laevem torulose promi- 

 nenti; fructu vircscenti et rufescenti. 

 Hab. In agro Berolincnsi. 



D) URCEOLATA, disco stigmatico fructus profunde infundibiliformi lere 

 usque ad meditim fruclus immerso. 



JV. urceolata Hentze Bot. Ztg. 1848 p. 698. — Ann. sc. nat. 1. c. p. 377. 

 Hab. Frankfurt a M., Darmstadt, Hanau. (V. v. c; misit cl. Henlze.) 



II. OOCARPA, 



granis pollinis granulatis; slaminibus brevioribus; tilamentis eliam slami- 

 mini intimorum anthera latioribus; carpellorum nnmero minori, 6 — 14; 

 radiis stigmatum plerumque tricuspidatis , rarius unicuspidatis, plerum- 

 que puniceis; germine sub disco stigmalico plerumque valde an.eustato 

 ei hic staminibus destituto; fructu ovato, parte summa plerumque late 

 cicatricibus slaminum destituta; nervis loborum folii , si in lineam rectam 

 producas, plerumque convergentibus. 



Omnes characieres var. oocarpae etiam in var. melocarpa rarius rarissimeve et 

 vice versa inveniuniur, tamen in var. oocarpa pollen, quod in var. melocarpa acu- 

 leatum et grarmlatum esi, nunquam aculeatum sempcr granulatum vidi; at haec 

 differentia gradus non essentiae est: et in var. melocarpa stigma hucusque semper 

 flavum, nunquam puniceum, tamen in var. oocarpa et puniceum et flavum inveni, quae 

 riifferentia coloris conienlus cellularum pilorum siigmaticorum nonnullortim levissima 

 certe censenda. 



N. candida Joh. Swatopluk Presl : Rostlinar. Pragae 1821 p. 10 t. 2 flg. 1—4; 



deliciae Pragenses. Pragae 1822 p. 224 ; Wseobecny Rostlinopis. Pragae 



1846 p. 55. — Opiz Boheim's phanerog. und cryptog. Gewiichse. Prag 



1823 p. 65. — Ortmann Fl. von Karlsbad p. 256. — Koch Synop. 2. edit. 



p. 29. — Reichenb. Icon. II. Germ. 1845 VII. t. 70. 



Discussa tandern caligo, in qua fere mythica planla Nymphaea candida Presl bucus- 



que involuta erat. Character ille specificus a Prcslio propositus: „ovariura — infima 



teriia parie altitudinis suae petalis et staminibus obtectum," quem nec botanici Bohe- 



mici viri cll. Kosteletzky, Opiz, Ortmann , nec ulli alii unquam viderunt, non eistat, 



ne Presl ipse quidem eum videbat. Id quod e figura quarta t;tb. 2 operis illius Preslii, 



quod Rosilinar vocatur, in liiigua Bohemica scripti , hucusque, ut videtttr, in ceteris 



Germaniae parlibus , excepta Bohemia, oninino ignoti, mihi Pragae a virr. cll. Koste- 



leizky et Weitenweber benigne praebili, ei, quod ad locum illnm de Nymphaea candida 



Bgeotem pertinet, a studioso medicinae J. Kalmus mihi in linguam germanicam irans- 



biti , clarissime elucet. Qua figura germen represeniatum est, cuius pars infeiior, 



rniliraeniis siainiiium peialorumqtie tectum, pariein laevem superiorem siaminibus 



desiiiuiam aliilutline longe superat, quamquam pars infimrt sublata est. Germen igitur 



Nymphacac cantlidae Prcsl illa figura representatum characterem isiurn non exbibet, 



nec ullo raodo a gerinine Nymphaeae illius differt, quae ubiquc in Bohemia invenitur 



et quarn ipse atl Franzcnsbrunn , Falkenau, Ellnbogn , Comern , Teplitz , Paidubitz, 



Mellnik in locis natalibus , plurimis in piscinis et stagnis, quae pervadi, legi , quum 



aestatc a. 1855 tantum, ut Nympbaeas Bohemicas perscrularer, in llohemiam profectus 



sim. Illa vero Bohemica Nymphaea nulla alia est, quain Nympbaea biratliata Somincr- 



