204 CRUCIFERAE. biscutella. 



scabris, foliis lyralis") fructus scabrieias spccici cliaracler nolatur. Primus Lnmarck 

 (Encyclop. mtMliod. 1789, 111, 617) duas Bisc. avriaUatae varietaies : a. siliculis gla- 

 bris. p. siliculis scabriusculis distinx.it , el Linnaeanum />'. Apulae charactcrem : 

 ,,siliculis scabris" in ,,siliculis margine scabris" mutavit, quoil discum buius speciei 

 silicularura tum omnino glabrum, tuni scabrum invenit, seil /;. lyratae (ruclum sca- 

 brum inntum novit et ab bac specie cum Poitet (Voyag. cn llarb. II. 198) plnntam ei 

 omnibus in partibus aequnlem propter siliculas glabras nomine /(. raphanifoliae, 

 speciem propriam removii. Deinde Willilenow (Enum. 1809, II. 673) a B. Apvla, II. 

 didymam et depressam , et ail pilorum frucrua dispositionem , et ad ulterioris caulem 

 brevem spectans , separat. Tum Dccandolle (Monograph. des Uiscutclles in Mus. 

 d'bist. nat. Paris 1811. XVIII. 245), II. auriculatam var. a. siliculis glhbris Lam. spe- 

 ciem propriam nomine B. erigerifoliae proposuit et a B. Apula L. ob abseniiam vel 

 praesentiam fructus pilorum eorumque disposiiionem , ob fructus magnituilinem et 

 foliorum formam pliues species ilisiinxit : Biscutellam ciliatam (Monog. 1. c. n. 9) 

 „siliculis laevibus, margine ciliaiis", B. microcarpam (Monog. n.ll) ,,siliculis in disco 

 scabro-bispidis , margine glabris" ct B. leiocarpam „siliculis in disco piloso-hispidis". 

 Tenore (Proilr. Fl. nap. 38, FI. nap. t. 61) sccundum fruclus pilosilalem, foliorum 

 formam et caulem vel foliosum vel nudum B. Columnde a B. Apula L. et B. marili- 

 mam a B. lyrata L. separat. Deniquc Desfontaine (cai. bort. Paris.) a B. Apula L. 

 B. obovatam ,,siliculis laevibus glabris et Reichenbnch a B. lyrata B. erucifoliam 

 ,,siliculis scabris undique bispidis ciliatisque" (Pl. crit. VII. 828) rcmoverunt. Sic 

 perniuliac Discuiellae generis species annuae levibus tanium chnractcribus e pilorum 

 praeseniia et disposiiione , foliorum forma et cnulis foliositate vcl nudiiate variabili 

 dcsumplis distiniiae proposilne ernnt et mox boianicis , qui in locis nalalibus Bi- 

 scutellas cxaminarepotuerunt, multas bas dubins species formns lanlum paucarum esse 

 persuasum erat. Webb. et Derthelot (Pbyiogr. Cnnar. 1836—10, I. 9-1) exeniplum La- 

 marckii sequentes nomine Jondrabae sulphurede Med. B. auricuiatam DC. et B. 

 erigerifoliam DC. iterum unam in speciem coniraxerunt; id quod cliam Doissier 

 (Voyage bot. 1839—45, II. 56) fecit, tamen nomen Linnaeanum aruiquius B. auriculatae 

 restiluens; tum nomine B. Apulac L. char. refor. nmlias illarum specierum Decandollei 

 et Tenorei sic 1. c. comprehendit : 



,,Nro. 161. B. Apttla L. var. a. megaearpaea Boiss. — B. Columnae Ten. — 

 Ic. Fl. graeca t. 629. — B. ciliata DC. — var. p. microcarpa Boiss. — 

 B. microcarpa DC. — B. Apttla DC. — B. eriocarpa DC. et B. leio- 

 carpa DC." 



Deinde B. lyratam L., raphanifoliam Poir. et maritimam Ten. unam laniumspeciem 

 habct. Tamcn quaerilur, num Lamarck , Wcbb., Benhelot et Boissier de B. Apula L. 

 el lyrata recte censuerint. 



In universum spccies dubias tinam tanium esse, duobus modis probatur : 



1. si formae intermediae proferri possunt; 



2. si species dubia altera e seminibus alierius ennsciiur; quod argumentum 

 secundum fortius priori et non refutandum. Lamarck, Webb , Berthelot et 

 Doissier nostra m questione primum argumenti moihim lanlum anle oculos 

 bnbuisse videntur ; lamen eliam argumenlum secundum, ut plures illarum 

 specierum dubiarum formas paucarum esse demonstreiui , proferri potesi. 



Sub line acsiatis a. 1853 cl, C. Bouche , hort. bot. inspector, et ego caute et ac- 

 curaie barum sex specierum dubiarum semina collegimus : 



1. Biscutellae auriculatae DC. 



2. B. erigerifoliae DC. 



3. B. lyratae DC. 



4. B. raphanifoliae Poir. 



5. B. microcarpae DC. 



6. B. cilialae DC. 



