fumaria. PAPAVERACEAE. 27 



rum distantia, ex albo rosea carinala, carina virescenle, margine praecipue basin 

 versus denticulata aut dentata. Petalum superius fere longitudine petali inferio- 

 ris, apice viride, apicem versus subtus excavatum, marginibus reflexis transverse 

 plicatis, dorso carinatum, carina obtusa viridi. Neclarolhecium obtusissimum 

 subcompressum, pedicello subdiniidio brevius lolius floris longitudinis fere ler- 

 tiam partem conslituens. Glandula nectarifera linearis incurva (sub microscopio) 

 scabra. Pctalum inferius angusle lineare , apice dilatatum acutiusculum canali- 

 culatum, marginibus rellexis transverse obsolete plicatis, roseum, apice tantum- 

 modo viride. Petala lateralia petalo inferiore breviora ex albo rosea, apice atro- 

 purpurea oblongo- spalliulata, mucronis viridis ope in summo apice coalita, ex- 

 terne plicis tribus longitudinalibus alaeformibus , quarum media lalior, munita. 

 Stamina diadelpha, una cum pistillo in pelalorum lateralium concavitale inclusa. 

 Androphora alba membranacea, basi dilalata, antherae flavae. Stigmalis cornua 

 erecta acuta mucrone parvo instrucla. Fructus laovis subglobosus lalior quam 

 longus, apice retusus et subobcordatus, foveola utrinque ad apicem notalus. — 

 K&icvoz Dioscorid. IV. cap. 90. — Fumaria Tragus, Slirp. Germ. 109. — Fumus 

 terrae sive Fumaria vulgaris Cam. Hort. medic. 02. — Fumaria vulgaris J. Bauh. 

 Hist. slirp. III. 201. — F. officinarum Necker, Delic. Gallo-Belgic. II. 238. — F. 

 media Loisel. Nolices 101. — DC. Prodr. I. 130. — F. Pelleri Tenore Hb. — F. 

 Gasparini Babingt. Transact. of the Edinbrgh. bot. soc. I. 30. — (Wlprs 1. c. I. 122. 

 no. 5.) — F. diffusa Arnott. mss. — [Wlprs. I. c. 122. no. 2.] 

 /?. densiflora Parlatore I. c. 55. — Floribus densius racemosis et intensius pur- 



purascenlibus, foliorum laciniis anguslioribus. — F. densiflora a. DC. Catal. 



pl. hort. Monsp. 113. et Prodr. I. 130. — F. officinalis /?. minor Gasparini mss. 



— Fumaria vulgaris tenuiori folio sive Delphinii Cup. Pamph. Sicul. I. t. 45. 

 r. albiflora Parlalore I. c. 50. — Pelalis albis, apice purpurascentibus. 

 Crescit ad margines agrorum et ad vias per totam fere Europam, Africam borea- 

 lem, Asiam occidenlalem et in America fere lola introducta reperilur. 



2. F. MICRANTHA Lagasca, Elench. pl. hort. Matrit. (1810.) 21. no. 281. - Hook. 

 Icon. plant. t. 303. — Parlalore 1. c. 00. f — Fructibus subglobosis obtusiusculis 

 rugulosis; sepalis amplis subrolundo-ovatis denlatis corollae tubo lalioribus; 

 racemis densidoris, demum subelongatis; bracleis pedicello sublongioribus; fo- 

 liorum laciniis angusle linearibus canaliculatis. © — Radix fibrosa simplex pal- 

 lida. Caules ramosi diffusi glabri angulali semipedales vel pedales. Folia bipin- 

 natifida, foliolis brevibus crassiusculis 2-3-fidis, parlilionibus incisis, laciniis 

 linearibus angustissimis canaliculalis aculis. Racemi floriferi densiores quam 

 praecedentis, obtusi, pollicem fere longi, folio subbreviores, frucliferi subelongati 

 folio longiores. Pedicelli 1 — 1 '/- lin. longi erecto-patentes, frucliferi quandoque 

 subrecurvi. Bracteae oblongo- lineares albae cuspidatae pedicello sublongiores. 

 Flores parvi numerosi ex albo rosei vel rosei, apice atropurpurei fere ut in F. 

 o r ficinali, sed minores. Sepala ampla subrotundo-ovata oblusiuscula dentata, co- 

 rollae tubo latiora. Fruclus subglobosus compressiusculus rugulosus, latitudine 

 paullulum longior, primo aculus, deinde obtusiusculus et subapiculalus. — F.pre— 

 hensibilis Kitaib. Index pl. hort. bot. Peslhin. 1812. p. 10. — F. media /9. prehen- 

 sibilis DC. Prodr. 1. 130. — F. parviftora Sibthrp. et Sm. fl. Graec. VII. 03. t. 008. 

 — F. officinalis Cbaubard, Fl. Peloppon. 45. no. 1115. — F. officinalis 3. densiflora 

 Moris, Fl. Sard. I. 90. — F. Aegypliaea Steinb. Arch. de bot. I. 415. — F. calycina 

 Babingt. Transact. of the Edinbrgh. bot. soc. 1. 34. f — Wlprs. I. c. 1. 122. no. 4. — 

 Fumaria tenuifolia, foliorum pediculis scanclcns, ftoribus alalis Tournef. — Crescit 

 locis incultis et ad vias in Scotia, Hispania, Gallia, Italia, in Sardinia, Sicilia, 

 Graecia, in Aegjplo, Syria et Arabia. 



3. F. PARVTFLORA Lam. Dict. encycl. II. 507. — Rchb. Ic. flor. Germ. XIII. t. I. 

 no. 4451. — Engl. bol. t. 590. — Puilalore I. c. 04. f — Fructibus ovalo-globosis 

 mucronulalis laevibus; sepalis minimis ovalis aculiusculis dentalis, corollae tubo 

 angustioribus; racemis breviusculis; bractcis pedicello fruclifero subaequalibus; 



4* 



