—^ t9 



non fdcile redigi pofle contendic ; qiise cum ita finr^ 



inaf^is nos confultum judicamus has plontas cum 



LiNNEO in dioecia diftrihuere, cum hoc evitetur iii 



disponenflo dubinm. Dodccandric^ inagnam par- 



tcni liuc quoque reculit, quod eius (l-irpes a poly- 



firidria difHcillime dirtinguantur, nec alia hic fcjun- 



gendi nota, quam in ficu (taminum, adfir. Nume- 



rum ludere verum quidt-m eft; in claife auteni 



dodccandricE plerumque infra vigefimum fubfirtic. 



Si igitur genus aliquod occurrit, cujus fpecies hunc 



numerum vel femper vel plerumque excedant ; in 



polygamia collocandum, fcrvstis reliquis & genuinis. 



Si vero ex polyandriic (tirpibus gcnus quoddam 



fpeciebus coriflantius dodecandris gaudet, ad dodec- 



endriam illud mitcere decet. Nec vidimus, quid 



commodi prre polyandria Linn^ haec chjffis tironi- 



bus adferrjt, quai flirpes continet, quibus una ea- 



demque claffis nota pra:figi haut commode potefl". 



Ordines quidem naturales claflis obtinet, nullo au- 



tem affinitacis vinculo hi coh^erent, 'nnllamque fic 



claffi prseftuntiam addunr. Illam autem clafrem na- 



turalem potius diceremus, qu:c avientaceas & co- 



jjiferas tQP.tum contineret, quam qua cum h\s rhcea- 



das, tricoccas & iiiultifiliqnofas jungir. — lcofaU' 



driarn uc clafrem genuinatn, ordine odavam, habet. 



Cum vero numeri VII & IX rariores fint, & Vill 



& X inter fe valde varient, uc quibusdam ejusdem 



gencris fpeciebus o£to, quibusdam decem ftamina 



sdfmt, immo, in una eademque planta alter flos o6to, 



«lcer decem ftamina habeat \ melius efle credic, hept^ 



an* 



