ao — 



miflriavt^ oStandriain & ennea?idria?/i Linn. cnm 

 ejus decandria conjungere, quam genera plantaruni 

 valde affinia in diverfas claffes diftribuere. Primo 

 fiurem molc fua J"iaec claffis infigjnem tironibus mo- 

 kftiam crearec i & fecundo, liccc Inrgiamur nume- 

 rum ftaminum sque in his ac in aliis clafilbus effe 

 jnconftantem, tantam confufionem inferre non cre- 

 dimus, uc ejus ergo abjicerencur. Heptandri^ flirpes 

 adeo parum numerofx funt, ut facillime iiwefligentur. 

 OciiinJyiid plurima genera ex lolo habitu dignolcuntur, eriamfl 

 numerus efler inconlhins. De enneundrid^ exigua clafre, hoc 

 ideni valet. Quid (juod, fi claflis qusdam ideo rejicererur, 

 cjuod piantas continet, quibus ftanununi muncrus inconftans 

 cll, actum lane efret de fingulis clafHbus, cjujc ab numero fla- 

 mtnum pendent ; & quihusdam confervatis, ad rigorem fyn- 

 tagmatis reliquc abjici vel immutari ncqucunt. — In tviandria 

 Linn, gramina folum dispofuir, & reliquas fere plantas trian- 

 dras in tctrandras collocavir, quoniam earum congencres farpe 

 quattuor fiamina hahent j di hoc modo immutara ciaiFe, quo- 

 dammodo naturaUs evadit. Si aurem qusfUo erir, dc commo» 

 do, quod tironibus inde redundet, nullum aut exiguum hoc effe 

 crcdimusj immo vero, fafla ejusmodi i-mmutatione, planias inve- 

 ftiiiandi diflicuitas augcatur necefTe e(l, cum numerus nomini 

 non refpondet, & claffis niultitudine ilirpium difficultarem tiro. 

 nibus parar, quam ex pentandria «^' fyngenefia novus quisque bo- 

 tanicus expertus eft. iVIallemus igitur numeri ftaminum incon- 

 ftantia vexari, quam clafTem condere, cujus nonnni nota non re- 

 fpondcret, & cujus ftirpes numerofje examinaturo negotium fa. 

 ceirercnt. — Plura vero contra hanc immutationem afFerre 

 ratio operis prohiber. 



Et prascipua ha:c eife immntationis & emendationis fyflem»- 

 tis Linn. cxempla credimus, Ucet plures adhuc exfliriflTe ejus 

 refoxniatores non ignoremus, quos vcro rcc^nfsre 

 a confilio aUenum efl. 



