VIIT 



excursoriac auctore Reichenbach et primae edi- 

 tionis Synopseos (lorae Germanicae et Helveticae auctore 



jO, Mioch» Sed hanc rem mihi indulgeant critici. Quum 

 enim in edendo tomo primo sudarem, edendae secundae editionis 

 Synopseos florae GermanicaC ad me pervenit fama. Non frustra 

 et ego et omnes mecum botanici tunc credebamus, praecla- 

 rum Mi.OChium omnium illarum specierum facturum esse 

 mentionem, quas inde ab editione prima in multis diariis 

 doctarum societatum et in floris speciaHbus novas descriptas 

 saepeque aegre ad synonyma jam notarum redigendas, di- 

 spersas invenimus. Propterea malui species has omnes in- 

 tactas relinquere, quam certa incertis miscere et synonymorum 

 turbam repetere iterum iterumque corrigendam. Caeterum 

 paucos tantummodo viros doctos futuros esse putaverim, qui 

 plantas indigenas examinaturi Prodromum Candolleanum et 

 meum Rcpertorium consulant, quum in codicibus florae Eu- 

 ropaeae uberiores descriptiones et synonymiam locupletiorem 

 sine ullo dubio reperiant, quam in utroque hoc hbro ex- 

 spectare possunt. Multi praeterea botanici iflorum generum, 

 quorum mentionem De Cantioiie nondum fecit, cha- 

 racteres in Repertorio meo frustra quaesiverunt, indeque mihi 

 oriri opprobrium censent; sed caute illos omisi, nam vel 

 EnaHciieri Genera plantarum , vel Meisneri 

 Genera phintarum vascularium nulh botanico incognita cre- 

 didi nohiique res jam omnibus accessu commodas retractare 

 ad taedium lectorum numerumque voluminum nimis augere. 

 Multas me omnino fugisse plantarum species summ.o jure ci- 

 tandas valde doleo, sed earum numcrum, si respicis a me da- 

 tarum ingentem copiam, ccrle cxiguum fore contcndo. Invc- 



