i6 PROLOGVS. 



ckflibus ordines a flore potius , & quidem a 

 nota quaque faciliima , 3c maxime obuia con- 

 ftituf. 



Tertium Syftematis membrum continet ge^ 

 neray quae tanti quidem in Re Herbaria fune 

 momenti , vt rudis horum Botanicus dici non 

 mereatur. Hsec enim fundamentum fternunt» 

 cui fuperftrufta omnis Praxis botanica firma 

 ftat> & inconcufta. Haec fola rite intelle9:a pu-: 

 rioris Botanices cultores ab omni errore faluos 

 praeftat & incolumes, hxc denique illa funt, 

 quibus noftrum gloriatur & fuperbit feculum. 

 Veteres ex beneplacito plantas ad genera redu- 

 xerunt , vnde , quot capita , tot etiam diuerla 

 conftituebantur genera. Csefalpinus Claffes qui-! 

 dem optime exftruxit, fed ad genera neuti- 

 quam peruenit. Morifonus fimiles , nec infe-^ 

 lici faspe euentu, plantas fub iisdem nominibus 

 genericis comprehendit > leges tamen dare non 

 potuit. Raius nonnulla tentauit in hisce , fed 

 operi impar Tournefortiana tandem genera ad- 

 optauit; Riuinus in irregularibus quasdam de- 

 dit notas , fed non fufficientes , vt charaQ:eruni 

 titulo aftumerentur. Primus itaque , qui aeter- 

 nam inde promeruit laudem , fuit Tournefor- 

 tius , hic enim frudlificationis notas , omnibus 

 fpeciebus comtnunes, dedit, atque defcripfit: 



vti- 



