22 PROLOGVS. 



fcientia> quae rite exculta fimplex, breuls, & 

 facillima euadit , non tyronibus tantum > fed 

 doQ:is > & verfatis in arte viris , tandem vifa 

 fuerit non exhauriendus oceanus> quius littora 

 vix appellere dabatur vlli, qui femel fefe ven- 

 to , velisque commiferat. lure igitur > merito- 

 que> aufu licet audacifIimo> falfis his> & a ve- 

 ra doStrina aberrantibus principiis oppofuit fe 

 Linnaeus> mecum probe confcius 



Et dici potuijfe & non potmjje refellL 



Ego faltem> cum nihil arti magis exitiale noue- 

 rim> quam turpem ifi:am (pecierum & varieta- 

 tum confufionem> religioni ducerem> ftudiofae 

 luuentutis animos coloratis eiusmodi imbuere 

 principiis, 6cvanis> fi^tisque nugis detinere, 

 nam 



Qtw femel eft imbuta recens, hunc feruat odorem 

 Tefta diu, 

 Hinc hoc in Prodromo> quem Florae Leydenfi 

 praemittere coaStus fui > veras duntaxat (pecies 

 propofui> quibus deinceps (fi vitam & vires 

 largiatur DEus) omnes & fingulas varietates 

 fubiiciam> non adeo in Studioforum vtilitatem, 

 aut commoda > quam quidem in gratiam eo- 

 rum > qui deliciis ifi:iusmodi capiuntur. Qui- 

 cunque enim fiue ex noftra> fiue cafi:a ex alte- 

 rius do^trina plantam probe nouit naturalem> 



ei 



