ir. Ehrharta. 207 



aphylltie aiit laminae solo rudinienlo exiguo raucronuliformi prae- 

 ditae sunt. 



Variat valvulis sterilibus glumis paulo brevioribus vel easdem 

 paruni supernnlibus, magis minusve tuberculalis, quandoque tubercu- 

 lorum copia fere rugulosis, sed haud regulari modo, sctulis exiguis 

 scabris aut iisdem fere carentibus, oninino mulicis aut mucronulo 

 exiguo praeditis. 



Var. y. glumis cuspidatis valvulisque omnibus ( etiam flosculi 

 fertilis inferiori) brevimucronatis et glumis evidenter brevioribus 

 diflert, minime aulem ad Ehrhartam aphyllam referenda, sed huius 

 loci est. 



Adnot. Folia inferiora, quas Swarlzius referl, merae va- 

 ginae in descriptione ab ipso declarantur. Caeterum ex descrip- 

 tione evidentissime patet, cl. auctorem etiam Ehrhartam aphyllani 

 Schraderi subintellexisse, quae quidem, mea sententia, pro.xima sane, 

 neque tamen varietas est eiusdem speciei. 



10. Ehrharta aphylla Schrad. culmo suffruticuloso diffuso 

 ramosissiino, vaginis infimis aphyllis hiautibus reliquis lamiua con- 

 voluto-setacea longiuscula, panicula simplici (parva), valvulis neu- 

 Iris gluma (plcrumque) brevioribus obtusis mulicis tuberculatis, su- 

 peiiori transversim rugosa. 



Ehrharta aphylla Schrnd. Anal. ad Fl. Cap. in Goett. gel. 

 Anz. 1821. 208. p. 2077. n. S. Schiilt. Syst. V. VII. 2. p. 

 1369. n. S. N. ab E. Gram. Eckl. in Linn. Vll. 2. p. 334. n. 3. 

 Kunth. En. I. p. 12. n. 6. 



Ehrharta ramosa Steud. in Flora 1829. //. p. 491. n. 105. 

 EcJclon. Herb. Cap. un. ititi. n. 914. 



Ehrharta mcllcoides Sw. in Herb- Reg. Berol. 



/S. Filiformis, culmo filiformi scabriusculo, panicula pan- 

 ciflora. 



Var. a inter saxa et frutices viae anguslae praeruptaequc ad 

 planum tabulare ducentis alt. IV. atque in altitudine III. lateris 

 septentrionalis montis tabularis (Ecklon, Drege); in summo nionte 

 tabulari, (Bergius in Herb. Reg. Berol.) 



