C 17 ) 



eo fcriblt Linnacus: „ C a e f a 1 p i n u s mi- 

 „ hi magpus; quancum erac primam fic conde- 

 ,, re gencem !" ( . ). 



Procedendum icaque esfec ad ipfum eius fysre- 

 maexponendum, fed doleo mihi non licuisfe cita- 

 cunt Cae fa I pin 1 opus infpicere; quamobrem 

 abo ntii parre cerca dieo fcribere nequeo: fcripto- 

 res eni.n \n exponendo hocce fystemate disfen- 

 tiunr, cum ob Caefalpini operis rarintem, 

 tum ob vocabulorum, quibus utebatur, obfcuri- 

 tateni. Merito cnim Linnaeus (2) hoc fysre- 

 ma obfcurum ob terminos artis proprios vocar. 

 L i n n a e u s ( 3 ) cc W i 1 1 d e n o w i u s ('4) alio 

 modo 'quam Hailerus (5) iliud expofuere. 

 Abhocrurfum S p re ngel i u s (6J) dirTert. Cum 

 vero L i n n a e u s ec W i 1 1 d e n o w i u s , duo illi 

 fummiviri, in eo confenrianc et Willdenowii 

 liber iilis llalleri ec Sprengelii recentior 



fic, 



(1) Conf. Collecdo epifl. Linnnei, p. 23. . 



(2) In cln-fiL;ii.s plantarum , Leidae 1738. p. 1. 



(3) !•' phHofophia Botanica , § 54. 



(4) Grundrifs der Krauterkunde , Berlin 1810. 

 § 136. 



(5) In bibliotheca Botanica, Tiguri 177 1 . t. I. 

 § 357- 



($j In historia rei Herbariae , Amft. 1807. t. I. p. 

 426. fqq. 



B 



