C ip ) 



S xr. 



Uc veterum multa, ita et hoc fystema esc 

 fystema naturale, artificialibusconftitutum fmda- 

 mentis. Et primo quidem in eo vitium ofFendi- 

 mus, quod herbas et fuffrutices ab arboribus auc- 

 tor fecrevit, quam tamen divifionem in omnibus 

 ante R i v i nu m fyscematibus, quin eciam in mul- 

 tis posceumeciam reperimus. Cercus aucem limes 

 incer herbas et arbores invenirinon pocest, nam 

 ec climate et culcura fiepe herbas in frutices, 

 fruticesque in arbores mutsri, experientia om- 

 niumque melioris notae bocanicorum confenfus 

 fatis fuperque docuerunt (i); quam ob retn 

 merito haec divifio a Rivino, Linnaeo, 

 aliisque reiecra est. Deinde fystema hoc 

 iis force temporibus fufliciebat, cum, minori 



plan. 



(i \ Vid. L i n n a e u s , in PhiL Bot. § 209 , ubi 

 dicit : „ Divifio in arbores et herbas videtur esfe 

 „ adeo naturalis ac in fe fallacisfima et lubrica" , ec 

 in epiftola ad Hailernm (vid. Collectio epift. p. 

 25). „ Arbores et herbas coniungendas esfe fequi- 

 ,, iur e: ab infpeccstione plantMruui. quid enim dif- 

 „ ferc herba ab arbore V conf. eciam Linnaei, 

 prncl-diones in ordines haturaies , curance P. D. 

 Gi e fe k e , Hamb. 1792. p. 23. et Wi 11 d e n o \v, 

 Krauterkur.de % 132. cc 395. 



B 2 



