C *o ) 



plinrarnrn numero, doctrina Botanica arlhuc 

 fimplicior erat; fed hod>e, re Botanica adeo am- 

 | ata, ram multis novis plantarum generrbus 



ctis, notisque accuratius oblervatis, cuique 

 patebii, huic fysteraari vel novas clasfes adden- 

 das . ve! vc^ercs in eo nuitandas esfe. Tertio , non 

 oportuic ilium, methodi fundamentnm e iructu 

 defumentem, tamen b^ ra et tf m clasfes e radice, 

 ii :ra , i2 am et I3" 1 " Horis ope disccrnere. IVJaie 

 deniqtie, Ut ultenores obfervationes docucre, 



tas ultimae clasfis flore fructuque carcre 

 credebat. At vjro, cum mihi praecipue pro- 

 policum iit, merica fystemaris fexualis Lin- 

 n r. e i , cuni ills, quae illud anteccsferunt , 

 conferre, vitja , euae in muscis aliisque Cryp- 

 cogamicis commiferc Caefalpinus, caeteri» 

 que fystemariqi ante Linnaeiim, omittenda 

 puro; cum nec ipfe Linnaeus has bcne no- 

 verit plantas, fuamque huius rei ignorantiam 

 faepius profesfus fit (ij). 



As- 



(0 Pa I.innaeus anno 1737, posrouam me- 

 1" 1 iam in lucem etikJerac , in litteris, 



quas ad Hallerum dedit, inter a!in haec fcribic : 

 ,, Q fi quid ceui noveris , lr.e inftru- 



,, n- x •ni rhi ' Alibi : ,, In ttmscjs 



• „ iJLil valot C 1 i M'o r c i 11 s , nec cgo , noc . 



„ bl. 



