C 66 ) 



mox''me a R a i o arqne D i 1 1 e n i o peri^fe vi- 

 demr ec ostendere coftantt foerar, h nc metho- 



duin neque ullam ;.Jinm e corolla fiucruve defnm- 

 tam . in Boranicis fufccre; 'pfe novam e calyce 

 methodum componere nnnifus esr, hanc nclio- 

 rem credens. Sed, quanta f^e decidic? Eilius 

 cerre, recundum Hallcri iudicium (i)rrcluis 

 fcciset. il egregii parris haud egregium opus 

 rericuiscr ; pnrris enim pjoriae parum conluliut , 

 hac (ystematis editfOne labem illi inferens. Vi- 

 tia enin plurima in eo repcriunrur: herb^rum ab 

 arboribus divifionem "vj a g n o 1 i u s admifit: ad 

 calycem non n odo, verum ad fructum eriam et 

 corollam attend t ; inarboribus deirque impcrlec- 

 risfimom est fystema torque aliis viriis referrum, 

 ut de eo S pr en g e 1 i u^ diccre poruerit. ,. To- 

 „ ta divilio est mire arbirrarin, nil nifi lulus 

 „ fngehH, neque decem genera idoneum iibi lo- 

 „ cum habent" (2). 



K calyce Linnaeus (3) etiam fystema con« 



fe- 



f j) Tn Bibliorheca Eornnicn , T. I. § 789, ubl 

 baec verba occurrum : ,, BgregH viri irnperfecium opus 

 ,, meliui Glentio presfun foisfet, in quo nimiura fit 

 „ errorum." 



(a) Vid. Hiff. rei Herbariae , T. II. p. 62. 



(3J In clasfibus plautarum , Leidae 1738. p. 405. 



