C 83 ) 



§ LXII. 



, Amiquorum fysrematum auccores ftepe ad 

 plures nocas refpicere videmus; Linnaei 

 aurem methodus, uc ipfe A da nfon i u s (O, 

 cereroquin illi non favens, aflirmac, incer 

 omiVes mechodos maxime nomine fystematis dig- 

 na esc, quia uni cantum parti inustic ec fecun» 

 4um hanc omnia disponic. Veceres faepius ad 

 plures accenderunc, unde fystemaca eorum adeci 

 nonnunquam obfcura, uc fuo Joco iam diximus. 

 Hi eciam parcium vegecacionis racionem habuisfe 

 culpancur: Morifonus aliique, quin Tour- 

 nefortius ipfe hoc vitio methodos inquinave- 

 re; Linnaeus autem fecundum regulas, quas 

 ipfe dedic, non modo non in claslibus ordini- 

 bjjsque, fed neque eciam in generibus ad alias. 

 qmin fruccificacionis parces accendic. Caefal- 

 p i n u s , R a i u s , praecer R i v i n u m anci- 

 quiores fere omnes, male herbas ab arboribus 

 feiunxerunc ; L i n n aeu s hanc divifionem fum- 

 rno iure reiecic, quod illi vicio vercere non 

 debuerac Buffonus (2). Genera denique 



be- 



CO tamilles des plantes , pref. p. 41. 

 (2) Hifr. Nai. p. 7. Postquara Linnaeo obfe- 

 cernt eum herbn<; nrboiibus inmiscuisfe , de hoc , ut 

 ipfi vidcLap.'-- , vi.io, deque inregro fystemnre excla» 



mati 

 F a 



