26 



in illa applicarl possunt. Haec ergo principia nonnlsi in obje- 

 cta «unt applicanJa^ quae inter se sunt diversa (verschieden). 



§. 18. Applicatio homogeneitatis. 



Duo aut plura non identica individua regni ve- 

 getabilis , in quibus diversitates qualitatum bomony- 

 marum talem inter se habent relationem, ut sub cer- 

 tis notionibus colligi et per illas tolli possint , quo 

 facto talia individua in unitatem jungi possunt , ad 

 quam relata non amplius inter se dijferunt, dicuntur 

 homogenea. 



Illae autem differentiae , nec[ue si ad numeriim suum re- 

 feruntur, neque sl referuntur ad valorem illarum, in qui- 

 bus occurrunt qualitatum, tali modo tolli poterunt vel dispa- 

 rebuntj sed ut sint membra serierwn qualitatam , oportet, 

 quas produxerat Terminologiaj et Seriei notio est illa notioy 

 ad quam relatae differentiae tales esse desinunt;, quia intra 

 Seriei cancellos inler se transeunt. ^ 



Priusquam autem hae recipiendae slnt hae theses, duas 

 difficullales opponentes sese, esse solvendasj perbene scio. 

 Prima audit : si duo individua in omnibus^ una excepta qua- 

 litate) congruuntj etiamsi hae differentes sint unius seriei 

 membra j diversa tamen esse non desinunt. Secunda autem : 

 Etsi demonstratum fuisset, duo individua nonnisi in una 

 qualitate differentia , sl illae sunt differentiae umus seriei, 

 homogenea esse, hic casus rarissime in natura occurrit, ita, 

 ut saepe individua duo aut plura in duobus, tribus, quin 

 omnibus differant qualitatibus , quae tamen pro homogeneis 

 declarare necessitate cogimur, 



§. 19. Solutio primae difficultatis. 



Difficultas prima soluta erit , si ostendimus , talia 

 duo individua , quorum omnes quidem eaedem qua- 

 htates, una excepta, quae vero est membrum suae 



