33 



ponit. Sod pro tali divlsionp nec fundamenlum . nec princi- 

 pium nec regula adesl. Fundamenlum exiude nullunij tjuia 

 secunduniqualitatesphysicohistoricas (et secundum nihilaliud 

 dividi posset) divisio /lu/A/ possibilis, qualcnus homogeneae 

 inter se transeunl , secunduni lielerogeneas autem divisio 

 nulla possibilis. Debefent hinc esse tot divisiones, quot qua- 

 litates et tot, quot earum transilus (si numeraripossent). Prm- 

 cipium nullum adest , quia homogeneitate unice speciem pro- 

 ducente, idenlilale divisionem penitus excludente , interme- 

 dium non adest. Regula tandem nuUa, mere voluntaria 

 hinc esse deberet — in scientiis autem nuncpiam poterit 

 pro ratione stare voluntas. Insuper absolutio, integritas et 

 concinnitas, quam iotum hocce^ uti est species ^ exhibet, per 

 subdivisionem tolleretur et divisa species non amplius est spe- 

 cies. jMethodus ergo physicohistorica subdivisionem speciei 

 non agnoscit» 



Longe quidem alia res est , intra speciei cancellos per 

 continuatam dichotomiam secundum qualitales vel homoge- 

 neas vel heterogeneas institutam i. e. per melhodum Lamar- 

 kianani singulas nonnisi et constantes varietate-» earumque 

 nomina indigitare, de qua postea sermo erit. Hic nonnisi obi- 

 ter mentio feicta , ne forsan et haec agendi ratio pro vera 

 speciei divisione haheatur. 



§. 22. Ex specie in aliam nullus transitus 



V a 1 e t. 



Non minus ex supra dictis rite perpensis sequitur 

 thesis sequens : Ex specie vera i. e. phjsicohistorica in 

 aliam transitus non valet, ubiautem de tali sermo, vel 

 speciesfalsae sunt, vel autem tramitus non est i^erus^ si 

 stricte inter se species sunt separatae, tcrtium non va- 

 let. Sequentesnonnisi orches loco centenarum adduca- 

 mus, quarum tali transitu jun^untur diflcrcntiae, qui in 

 specie nonnisi occurrit. 



3 



