57 



gernianlcain polius hiilcce proprlores referebant. Pro hybri- 

 dls aulein Illa Indivlduls omnlno dlclus aulor haJ)et. 



§. 24. De transitu omnium Spccierum. 



Alii quidcm transitum per liybrida individua con- 

 ccdunt, sed talem foecundationcm per omnes pluri- 

 morum gencrum species continuari possc simul con- 

 tendunt, ita ut nullibi inter illas dcterminari queant 

 fines, 



Etlamsl grandem hancce hypothesln non mlnus non re- 

 futare possumus^ quam sl (juIsDanublum sequente Jullo flue- 

 re cessaturum praefaretur, tamen huc et Illuc pro cpntrarlo 

 niajor verlslmllitas, et nonnisi mirandum essetj quomodo . 

 quae hucusque valebant in botanlcis , potuissent exlstere . si 

 illi essent slne fine translius, Idque porro ne nlmls clto as- 

 sumamusj analogla vetat ex alio regno organlco. Quls un- 

 quam talem per foecundallonem continuatum transltum inter 

 murem 5 canem.equum e. s. p. ad homlnem usque conce- 

 det? et tamen et hic hybrida exlstunt, diversarum specierum 

 indivldua jungenda, utl mulus et s. p. Porro si propter 

 continuum transitum inter omnes plantas regnantem onmes 

 nonnlsl unam speclem efficerent, etlam utl nos ostendimus 

 in schemate qualltatum omnlum hiter se qualltatum varlela- 

 tes comblnurl possunt et sane multum mlrandum ejusmodi 

 combinationesj uti melones In quercus, uvas auleni in plnls 

 e. 8. p. hucusque nonnisi in arboribus sanctae noctls occur- 

 risse. 



De Candolii aiulem hac de re verba fere sunt sequentia ; 

 «Cum, quae ex eodem semine oriuntur plantae, persaepe di- 

 versas qualitates ostendant, nonnuUI concluderunt , etlam 

 alias plantas 5 quarum hisce non majores sunt dllTerentlae . 

 ex una et eadem prlmitiva planta ortum agnoscere. Haecce 

 quidem cum nostra de specie theoria pugnare vldentur, sed 

 nonnisi saepe nos falli in ejus appllcatione, edocent. ISic si 

 «juis nobls ostenderel j oinnes cum striulu fructu ranunculo» 



