38 



nonnisi modificationes esse inter se, nonergo, uti hodie cre- 

 dimus, species vicinas^ exinde nonnisi harum male cognitos 

 esse characteres concludendum foret. Ast si ex his aliisque 

 multis analogis exemplis non paucis concludendum fuerit vi- 

 sum, species non esse fixas et sine finibus ex una in alteram 

 transitum existere, illud pugnat erga tot facta per saecula 

 bene observata et adhuc ohservanda. Hinc porro studio spe- 

 ciei jungamus profundam inquisitionem : causarum , (juae 

 poterunt characteres immutare, limilum harum modificatio' 

 num et mediorum illos recognoscendi ? Et erit illa inquisitio 

 multo dignior viri physicohistorici , quanii accumulatio exem- 

 plorum amhiguorum in favorem theoriae transitus specierum, 

 theoriae improbandae ^ cum e diametro sit opposita Summae 

 generali factorum optime notorum et inutilis ^ quoniam si es- 

 set vera, deheremus Qsous peine de ne rien savoir^ ^ agere, 

 ac si esset falsa, et esset nohis studendum formi^ summe hahi- 

 tualihus^ ut hodie. Diffidamus hinc illi pyrrhonismo e. 

 8. p.« — 



Unice nonnisi addere hic velimus, transitum illum a 

 nonnullis cum similitudinis certe rationihus commutari^ per 

 quam ducti omnino ah una speciem ad alteram et sic conti- 

 nuando ad omnes contingemus^ sed individua , quia sunt si- 

 milia, propterea inter se nondum transeunt. Exempla hac 

 quoque pro sententia mineralogia evidentissima offertj spe- 

 cies simillimas in idea invito fere animo separandas exhihens, 

 nihilo tamen minus singulas per qualitates nunquam in se 

 transeuntesj specifice distinctas. Sic non minus chemice trans- 

 ire videhantur in priore mineralogia nonnullae species, phy- 

 sicohistorice nunquam in eadem collocandae. Sic Kupjerkies 

 in Fahlerz , Schwefelhies in Brauneisenstein e. s. p. transire 

 contendehantj mineras ^ quihus nunc qua distinctissimis spe- 

 ciebus ne ejusdem quidem ordinis mineralogia gloriatur. 



