XIV 



Duas flenique novas eflBnwit spccies, nempe A. fieifoUam ct A. integerrimam, cui 

 Aceritem quoque non seque discriminatam adjungit. Nec iutei* Popu^os silentio 

 prffitereundam puto quam /'. Phcvtonis nomine vocat. Tantaque ipsi Viviani 

 inter vegetabilia florae extra-europpea> nunc quoque vigentia quaerendi analogias 

 illarum phyllitum ropugnantia inest, ut Cinnamomornm . quas expresserat 

 imagines potius generi Poiamogeton, quam Laxmneis adscribat. 



De iis tamen, etsi breviter, Breislak (28) jamdiu scripserat, postquam saxa, 

 qua? borum vegetabilium signa retinuerant doctoris Moretti tentaminibus sub- 

 jecisset, qui ea ad nostras species reterens Salicem cnpream, S. albam, \iscum 

 albnm, Castaneam vescam, Aceriim platanoidem (.1. flcifolium Viv.),. A. cam- 

 pestrem , Cormmi sangnineam, Fagtwique sglvaticam recognoverat. Et iile 

 ergo inter ha^c vegetal)i]ia fossilia et adhui! vigentia discrimon nullum invenerat. 

 Nunc autem magnum iilud Brongniart (42) opus attingimus, quod auctor 

 morte pm-vontus imporfectum reliquit, quum nec cryptogamarum ipsarum e- 

 numerationem ad fmem perducere potuisset. Ex Italia^ fossilibus vegetabilibus 

 Fucoides Januenses, Placentinas, Vonetas et pra^cipue specimina Chondritis 

 Targionii et Delesserice optime ibi descripta invenies. Quas omnes species hic 

 cnumerare nimis longum foret, tamen animadvertendum non omnes ab omni- 

 bus admissas et recognitas, et eorum in classes distributionem posterius re- 

 tractatam fuisse. 



Ex italis Alessi (3) tantum memoria dignum puto, qui priori opere de foliis 

 insectisque succino inclusis, eorum species non discernens, agit, priores tamen 

 vel ternatas, vel simplices, vel ovatas BicotyledonMm classi adscribens, poste- 

 riores vero Phalenas Pini esse asserens. Alterum (4) ojusdem auctoris opus 

 obiter tantum folia lignaque fossilia sive in succino sive in rupibus inventa 

 exponit. 



Eodem ferme tempore et deinceps de phyllitibus disseruerunt Vheater- 

 head (378), Procaccini Ricci (249,250,251,252,253,254,255), Bertoloni (18), Bian- 

 coNi(20,2i), Santagata (277) plus minusve vegetabilia fossilia attingentes. Quos 

 inter, Procaccini Ricci et Bianconi prsecipue memoria digni, prior quia quin- 

 quaginta species vegetabilium Senogallieiisium describit, eas omnes arboribus 

 notis, aut saltem in Italiam invcctis conferens, ut Eryobotria Japonica; alter 

 quia primus foliorum nervationem in classes redigens, ea ceu charactere di- 

 stinctionis utitur, subtilioi'ibus illis argumentis, quibus cl. Ettingshausen nos 

 assuetos reddidit, pra^ludens. 



His quoque temporibus Philippi (236) vegetabilia fossilia insuliie Inarimes 

 connumerat, genus i4'//?j)/nYo2V('*se invenisse asserens, et Balsamo Crivelli (11) 

 duas « Lede » Xuces fossiles memorat, quarum alteram jam descrii^serat Stern- 

 berg, alteram vero, nujlo adhuc nomine donatam, Jtiglandem Bergomensem 

 vocandam essc dicit. E.jus tamen descriptiones s;vpe neglectas ct impares 

 esse hic dictum volumus. 



Eodera anno de nonnullis vegetabilibus fossilibus librum latino sermone 

 exaratum ediderat Ranzani, quo, de lignis fossilibus prius dissertatione insti- 



