XVIII 



parationis causa ci utendum crat, anuo 1851 novnm de vegetabilibus fossilibus 

 vieetinis edidit monopraphiam (163), quanon modo omnia corumdem specimi- 

 luim illius regionis genera speciesve tunc temporis cognitas collegit, sed quin- 

 quc alia genera et novem ac quadraginta invenit species, quajdam prioris operis 

 crrata corrigcns. Tabella quoquc relationcs intcr tloram tertiariam vicetinam 

 speciesque similes Jlorarum vigentium exhibens prostat, et trcs ac centum vice- 

 tini agri (Salcedo, Chiavon, Novale) species, quse omnes regni vegetabilis clas- 

 ses amplcctuntur. enumerantui". 



Aliam item duccntorum nonaginta quatuor generum ac mille centum et 

 viginti quatuor specierum inter operis cjusdcm additiones invenies tabulam, 

 quam anno insequcnti sejunctim cdidit, titulo: Compccfns florrr tertiavirr orbifi 

 prini(Vvi{\Q^), quffi millc et tercentas specics, ducentis prioris opcris additis, am- 

 plectitur, quidquid ncnipc tunc scientise cultoribus cognitum erat. 



Eodem anno Praga', iu epliemcride, cui titulus « Lotos », quseque iterum 

 Vcronae in'odiit, Palraarum fossilium tunc cognitarum monographia (165) pro- 

 stabat novem spccierum numero aucta, quarum duas generi Flabellaria adscri- 

 psit [Fl. bolcensis, Fl. (?) cyrfhorhacTds), trcs generi Phcenicifes (Plc. ilnlica, 

 Ph. Lorgnana, Ph. Fracastoriana) ; et qwiitwn', novo sic gcnere efflcto, Castel- 

 linia vocavit. 



Nec multo post aliud tantfc alacritatis cxcmplum cxliibuit monographia Sa- 

 pindacearura fossiiium (1G6), qua oinncs cjusdem gencris spccics tunc cognitae 

 describuntur, duobus gencri Sapindus, tribus gencri Fiiphoriopsis, tribus ge- 

 neri Koelreuteria et quinque generi novo Pai(llinia additis. Sex hoc opus ex- 

 oruatur tabulis, quse oinnes ab eo explanatas praebent species. Et hic sane a- 

 nimadvertendum, non omnia ejusdem auctoris opera tabulis cxornata prodiisse; 

 ita ut nonnullarum specierura quandoque solum nomen, quandoque tantum de- 

 scriptionem, eaiiKpic minime sufficientcra, invcnics, auctor enim morte praeven- 

 tus, quae mente conceperat aut praeviderat, condigne exponere nequivit. Plura 

 igitur in ipso permutanda, eoque magis quum persaepe specimina ipsa dcpcr- 

 dita fuerint, ut accidit Veronae, quammaxime enim dolcndum ab inruente A- 

 thesi anno 1882 ex Musaeo, ubi recoudita erant, exportata atque dissipata fuisse. 

 Eodera anno 1852 de duobus fructibus fossilibus Nucum lignitis «Leflfe» (167) 

 scripsit, Jnglatis bergoinensis eos nomine vocans. Anno vero 1853 circa laudatum 

 arguracntuin sex edidit opera. Priori opere Jnglandeas explicandas aggreditur 

 (168), quarum absolutam exhibet monographiam, omnes tunc cognitas spccies 

 enuraerans, Jaglandi bergornensi duabus speciebus additis, ncmpe J. Pilttvana 

 et /. Milesiana. Altero vcro opere, quod in eplicraeride botanica RatisbouiB 

 prostat (169), Graminaceas fossiles descripsit, novum quoque genus (Agrosti- 

 diumj ct duas species generi Culmites addens. Ibique, deprima harum pha- 

 ncrogamarura in orbc prajsentia disputatione instituta, nullani carura in anti- 

 quiori tcrtiarii formatione rcpcriri deraonstrat. 



Novis Bononiaj Annalibus in lucem edidit nonnnllarura plnntarum forraa- 

 tionis tertiariae Italise infcrioris scriera (270), prae ceteris specimen quodque ad 



