XIX 



« Bobbio » et alia ad a Ascoli, Sinigaglia, Forli c Sarzana », noAasquc species {Fa- 

 fjus Forilivii, Acerites incerta, A. clepercli/a, Glycyrrhiza Bobbiaua, Quercus 

 Bianconiana) explicaiis. 



Sejunctim, eodem anno, plantarum fossilium italicarum (171) formationis 

 raiocenicafi enumerationem editlit, qua dua^ et sexaginta species jamdiu cognitse 

 recensentur, nonnullarnm nomina mutans, et duas et viginti primusipse descri- 

 bens. Has singillatim non enumeramus, sed genera, ad quse spectant, et specierum 

 ipsarum numcrum liic exponemus, sunt uem\)e : Flabellarice duae, Ahiites duse, 

 Quercvs quatuor, Ulmi duae, Liquiclatnbares quatuor, Populus una, Salices duse, 

 Auclromeclce dme, Corims mm, Sterculia \ma,Lec/uminosites una. Ejusdem operis 

 appendicis loco perbrevem totius florne fossilis italicfe addidit synopsim , 

 quae quadringentas et octoginta species tunc exhibuit. Hic tamen nuraerus 

 c.jus cura cito auctus est ; paucis enim abhinc mensibus novam plantarum fos- 

 silium agri Veneti inventionem significavit (172), exponens contemporaneam 

 florre jurassicce detectionem prope «Tregnago^> in agro Veronensi. Hac tem- 

 pcstate genus Silphidimn constituit, et Pandanece fructura minute descripsit, 

 quem ab ejus inventoris nomine Palceoketcra Pellegriniana vocavit. Octo et 

 quadraginta species in septemdecim genera distributas ibidem invenies. Diffu- 

 siori sermone de eadem Pandanea, quam tribus quoque expressit tabulis, egit 

 iii actis Academia) Veronensis (173). 



Hujus scriptoris operumseriem chrOnologicam pevseqnentes, Prodromiis Flo- 

 rce fossilis Senogalliensis anni 1854 invenimus (175), quo una et quadraginta 

 species in viginti octo genera distributfe recensentur. Hoc veluti specimen 

 majoris ponderis operi, quod una cum Scarabelli conflciebat, praemisit. Se- 

 ptem hic species omnino novas atque octo Procaccini-Ricci cognitas, diversis 

 tamen nominibus, exponit, inter quas nonnullas ad «Stradella» inventas fuisse 

 animadvcrtendum putamus. Tectonica regionis descriptio et quatuor subse- 

 quuntur tabulse. 



Descriptio specierum Dombeyacearum fossilium operi superius laudato 

 (176) instat, novis tameu observationibus, quum generi Dombeyopsis qusedam ad- 

 dantur species, sub alio nomine prius enuntiatae, quindecim quoque noviter dete- 

 ctae describantur et genus Peltophyllum, dxm^ ?>\xb ?>e species, alteram Bohemia?, 

 alteram Bubulcae continens, indicetur. 



Altero huic proxime insequenti opere nonnulla Algarum incerta vestigia 

 cxaminat et inde genus Zoophycos (177) producit, quod, sicut alias ostendi- 

 mus, ceteris serius inventis praeponendum censemus, atque pauciores ejusdcra 

 gcneris species explicat, ncmpe: Z. caput-medusce, quod antea vegetabilibus fos- 

 silibus vicetini agri adscripscrat, et Z. Yillce, Z. brianteum, Z. Scarahclli, quam 

 [)ostreraam speciem ab ipso jampridera studiose observatam, epistola geologo 

 G. ScARABBLLi Hiissa atquc in Bononiensibus Annalibus edita, descripserat (174). 



Quam oblivioni dederamus, hic in mcmoriam revocaraus Synopsim planta- 

 rum fossilium agri Novalensis una cuni Visiani confectam (197), ac diffusiori 

 serinone anno 1856 rui-sus alj ipsis editam. 



