xii 



Omissa panci momenti opella (188), monograpliiam gcncris SLlphidium me- 

 moramus, quae meuse Septembri anni 1857, coram Itala scientiarum Societate 

 producta fuit (189). Diffuse hic de foliorum nervatione disputat, atqiie minu- 

 tatim rectisque argumentis, plurimis familiis expunctis, quae specimina viven- 

 tia ex familiis compositarum^surapta, speciebus, quas exponit, comparando sint, 

 indicat. Ex quatuor speciebus ejusdem generis, altera recens, tres vero reliquas 

 in flora Novalensi descripserat. Duas quoque varietates instituisse animadver- 

 tendum est, alteram S. Proserpinre, alteram iX Yisianicum. E septem talnilis species 

 jam dictas exprimentibus altera comparationem instituit inter duas specics 

 vigentes, quae fossilibus vestigiis magis assimilari videntur, ea motliodo, cujus 

 evulgatio maxime optanda. 



Imminentis forsan mortis pra^scius, stricto cogens comm.entario quae ma- 

 joris moraenti invenerat; circa plantas fossiles forraationis tertiarise agri Ve- 

 neti opus edldit, cui titulns Palceophyta rariora (190), ubi plura vegetabilia 

 fossilia ex«M. Bolca, Vegroni, Ronca, Chiavon» erutn, et pra^sertira novas spe- 

 cies Palmarnm, Musaceitrum, Filiami etc. congessit. Quindecim nova enume- 

 rantur genera, sed tabulas huic operi deesse quam maxime dolendum. 



Tot tantisque laboribns nondum fractus,aliara paulo post De Visiani raisit 

 epistolara (191) laudatum opus explanantera, novisque inquisitionibns de phylli- 

 tibus «Vegroni et Zovencedo» refertam, elencho specierura nnpcrrime al) ipso 

 detectarura ditatara, atque historiam statuminis phyllitiferi oligocenici «Muz- 

 zolone» prope «Valdagno» detecti enarranteni, ubi Palituc Q,(\n\o{\nm pulcher- 

 riraa) et fructus ille, quem Apeibopsim ligniticam vocavit, inventa fuere. 



Mnjoris ponderis opus interea Iraolae in lucera venerat, cui Scarabelli to- 

 tum id, quod ad stratigraphiam spectat, exponens, manura apposuit, dum Mas- 

 SALONGO fossilibus vegetabilibus tantum explanandis operam dedit (196). Po- 

 stremam hanc partem in tria capitula distribuit, quorum primum difliculta- 

 tes, quae generatim in determinandis plantis fossilibus oriuntur, et errores, qui- 

 1)us facile oflfenditur, enarrat. Secundum, ampla synonymia, species ab auctore 

 inventas singillatim describii. Centum quinquaginta quatuor genera, atque tre- 

 centas unam et octoginta species (varietatibus quoque connumeratis) idem 

 capitulum exhibet. Tertio demum capitulo hujus flora^ generalis exponitur phy- 

 siognomia, e.jusquc cum floris fossilibus atque vigentibus relationes requiruntur, 

 et, de ipsius analogia cum aliis floris fossilibus atque vigentibus disputatione 

 instituta, cum fossilibus Oeningen et Parschlug et vigentibus Americae compa- 

 randam esse cvincitur. Dua? tabulae ultimo loco veniunt. Altera florae fossilis 

 senogalliensis cum plantis vigentibus et cum illis nliorum statuminura tertia- 

 riorura, quorum tunc notitia habebatur, comparationera exhibet; altera vero 

 omnia flone fossilis senogalliensis genera .atque loca, ubi nuiic vigcnt, recen- 

 set. Hujus operis non ultima laus sunt qiiinque et quadraginta pnlcherri- 

 m;v tabiila», qu;e fossiliiim jara descriptorura icones exhibent. Ex ipsis nonnuUao 

 qiiaruradam spccicrum nervaturas, amplilicata carura naturali rangnitudine, ex- 

 primunt, qnurn aliter cx integra icone non satis iuculeiitcr ;ipparci-cnt. 



