XXXI 



tatioiics; et seriem Dintomnec.nrum e Spoleti lignite erutarnm et a Comite Fr. 

 Castracane (63) iii classem distributarnm. Clerici (77) quoque pcrbreve fos- 

 silium formationis quaternarife exhibet elenchum, et quoddam male servatum 

 Lepidodendri vestigium describit Tommasi (353). Priusquam vero ulterius pro- 

 grediamur, in exponendo laudati Baronis De Zigno opere (399) paulisper immo- 

 randum erit. Ut ex ipso satis constat titulo, auctor vegetabilia formationis oo- 

 lithicge explanat, quse vel ipse ex Italia congessit, vel ab aliis sibi commodata 

 fueruiit, aut prioribus jam exposuerat memoriis. Ampliori autem ratione tlorae 

 oolotbiccB italiciie regionis et prsecipue Veneti agri explicantur. Brevitatis cau- 

 sa haec tantummolo ex ipso opere liceat referre. Florae formationis oolithicae 

 vcnctie cum illis Gallise, Helvetiae, Germaniae et Anglise comparantur, unde 

 eruitur, statumina phyllitifera agri Veneti, illis coraitatus Yorclc exceptis, prae 

 ceteris esse ditiora, et vegetabilia oolithica veneta strictissimo nexu cum illis 

 Scarborough et Whitby (Comitatus Yorck) constringi. Generatim vero loquendo 

 cuicumque speciei prolixa atque peculiaris descriptio, nec non una vel plures 

 exculptiu figurae, ut ipsius speciei faciliorem reddant determinationem, ad- 

 jectae fuerunt. Dolendtim denique, auctorem opus tanti ponderis quod tribus 

 volumiuibus absolvendura erat, morte praeventus ad (inem optatum perducere 

 iiequivisse. E duobiis voluminibus confectis prius Acotyledones, alterum Mono- 

 cotylcdones explanant ; tertio voluraini, quod, ut diximus, desideratur, conife- 

 rarum dcscriptionem et totius operis generales conclusiones rescrvaverat. 



Plura, non tamen magni ponderis, anno 1886 in lucera prodierunt opera, 

 quae vegetabilia fossilia plus minusve obiter tangunt, quum aut mera; compi- 

 lationcs, aut jierbreves adnotationes, quasdara florulas locales tantuiii expla- 

 nantes sint. Castracane (63) elenchura Diatomearum Spoleti, quem superius 

 laudavimus, auxit; Clerici (78), adnotatione illa, qua fossilia quaternaria Ro- 

 mana exponit, vegetal)ilia Montis Pincii, Qnirinalis, Viminalis ct Esquilini re- 

 censet; De Toni vero et Levi-Morenos (357,358,359) tribus meraoriis ordinatim 

 pervulgatis, quamvis de algis viventibus praecipue agant, quasdam tamcn species 

 Diatomearum et Fucoidum fossilium agri Veneti enumerant. Et de Diatomeis fos- 

 silibus duabus adnotationibus disseruit Lanzi (148, 149), quarura altera sex et quin- 

 quaginta illarum species nonnullasque varietates ad «Gabi» inventas exponit, 

 altera quatuor et quinquaginta species, varietatibus haud praetermissis «Cava» 

 ad S. Agnefcera in Via Nomenfcana erutas raeminit, quae oranes aquara vivam 

 inhabifcabant. Duas adnofcationes actis Societatis Hetruriae ordinatim vulgavit 

 RiSTORi (261, 262), quarum prior obiter tantum vegetabilia tangit, altera vero 

 pliyllitcs tiburtinosas Hetruriae memorat. In oxplicandis dubiis vestigiis, algis si- 

 milibus, quae in formationibus tertiariis Pedemontii inveniuntur, sedulo incubuit 

 S. \.cco (272), PalKodicfyon prao ceteris investigando, et paullo post operibusquibus 

 titulus «Valle della Stura di Cunco (269)» ct«Piano Messiniano ncl Picmonfc.e » 

 (271) vcgefcabilium fossilium superiorum praebuit elenchum; dum altera ad- 

 iintatione dc fonnatione liassica superioris Sturae Cunei vallis (270), disserens 

 nonnullis quoque pseudoalgis innuifc. 



