XXXIV 



zamia; iuexinaiur pmxiiniori iiivcntrt, lianc nift;i'ni momcnti (letectionem, qunm 

 una tantum ailliuc spccies Cicadearuni Ibrmationis miocenicaa nosccretur, 

 priraus porvulgavit. Flora^ fossilis S. Justinse primum quoque elencluim con- 

 fecit Squinabol (317), et paullo post contributiones (318) flor?e fossilis forma- 

 tionis tertiariae Liguri;e, Cliaraceis et Filici])us inclusis, in lucem cdidit, 



His dicbus SciiENK (293) ex investigatione plantarum formationum ti'iassica> 

 et liassica3 rcgionura Comi flnitimarum earum descriptionem evulgandi occasio- 

 iiem arripuit, quam hic prsecipuc Ifiudaraus ob invcntioncm gcneris M>?r?rmnm, 

 quod hucusquc e Franconia taiitum et Stejerdorf eruebatur: Tommasi (354) autem 

 cujusdam florae fossilis carboniferse Montis «Pizzul» superioris Carniae inven- 

 tionem publici juris fecit. Cui investigandse anno insequenti incumbebafc 

 Bozzi (37), qui ojusdem regionis quatuordecim species ad Calamiteas et Fili- 

 ces pertinentes, novamque speciem ex Alectorurideis {Zoophycos carboniferm) 

 evulgavit. Unde statumina illa fossilifera ad seriem carbonifcram superiorera 

 spectare idem auctor autumat, quamvis Sphenopliyllmn emarfjinatum ct Sphe- 

 nopteris oMusiloha ibidcm eruta potius ad fevum carboniferum mediura perti- 

 nere videantur. 



De flora carbonifera Italica, sumpta occasione a detectione statuminum 

 fossiliferornm «Verrucani» in Monte Pisano, iterum agunt De Stefani (338) 

 et De Bosniaski (34). Prior, quod magni moraenti cst, praesentiam goneris 

 Trizygia indicat, quod species qnajdam exhiberet analoga illi jara a Mene- 

 GHiNi sub noraine SphenophyUum delinoata. Hoc autem praecipue animad- 

 vertendura speciem hanc juxta Bosniaski investigationcs eanidem esse ac 

 illam forraationis indicse Daraudge, ideoque, prout idera auctor autumat, sta- 

 tumina Montis Pisani, ubi haec species jacet, ut perraiana potius consideranda. 

 Aliara quoque ojusdcra generis speciem {Trizygia pteroiies),v]ecnon in forma- 

 tione carbonifera «Jano» in Hetruria quamdara Glossoptericlcm, quam Gc. indica^ 

 adscripsit, idera De Stefani se invenisse asserit. Hic vero animadvertendum 

 Zeiller (390), cu.jus auctoritas in dubium revocari neqnit, dissertatione anno 

 insequenti edita, De Stefani et De Bosniaski conclusiones rejccisse, dum Tr. 

 speciosam potius Sphe nopJ ly Uo d,d']ic\en(\n,m esse, et Tr. pteroidem cuidam generi, 

 quod inter Trizygiam ct SpJwnophyUum medium locum tcncret, adscribendam 

 esse putet; Glossopteridis vero genus ad floram austro-africanam et australo- 

 indicam tantum adhuc pertincns, cujus in palaiontologia maxiraa foret prae- 

 stantia, quamdara Treniopterim nempe, probal)ilins T. jejunatam Gr. Euiy, 

 esse autumat. 



Ad annura igitur 1890 revertcntcs, nonnulla alia opcra recensenda veninnt. 

 PulcheiTimum cicadeae truncum propc «Ozzano» invcntum, cui Raumericc Mns- 

 spjance nomen imposuit, describit Capellini (57), et D' Ancona (100) omnia, 

 qua3 hucusquc de Viti vinifera praedecessoribus cognitum crat, scite resumit, 

 ad rem animadvcrtcns V. sezannensem raagis typo Americse, quam illi Europae 

 a^quiparari posse, hunc vero primitns in V. Ludioigici V. 5m?»w conspici pos- 

 se, praecise taraen et ]>rocul dubio in 7. proemnifera formationis miocenicae 



